Learning

مخفی کردن User name در پنجره Welcome

2009-10-13T10:12:00.002+03:30

ابتدا REGEDIT را اجرا نمایید .حالا بدنبال این کلید بگردید :

HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows NT\Current Version\Winlogin\SpecialAccounts\UserList

حالا برای هر USER که می خواهید نامش را مخفی نمایید یک متغیر DWORD بنام همان کاربر بسازید . و مقدار آنرا برابر با صفر قرار دهید . از برنامه خارج شوید و restart نمایید . تمام

Honeypot ها - قسمت آخر

2009-10-13T09:57:00.003+03:30

جايگاه Honeypot ها

حال كه آشنايي ابتدايي با هر دو نوع Honeypot داريم لازم است كه ارزش و جايگاه آنها را در دنياي امنيتي بيان كنيم ، به خصوص در ادامه بيان خواهيم كرد كه چگونه بايد از Honeypot استفاده كنيم.

همانطور كه قبلا اشاره كرديم دو دسته Honeypot داريم كه براي اهداف و تحقيقات ما مورد مطالعه قرار مي گيرند. وقتي از Honeypot ها به صورت محصولات توليد شده براي محافظت از سازمان ها استفاده مي كنيم مي توانند ما را در موارد مختلفي محافظت كنند از جمله مي توان محافظت ، كشف و پاسخ مناسب به يك حمله را بيان كرد. وقتي آنها را در جهت امور تحقيقاتي به كار مي بريم Honeypot ها اطلاعات لازم را براي ما جمع آوري مي كنند. البته اين اطلاعات براي سازمانهاي مختلف فرق مي كند. عده اي شايد بخواهند دشمنان بيروني خود را شناسايي كنند ، يا كارمندان و خريداران خرابكار خود را بشناسند اين سازمانها نيز مي توانند از اين دسته Honeypot ها استفاده كنند.

اگر بخواهيم به صورت كلي بيان كنيم Honeypot هاي كم واكنش به عنوان محصولات توليدي به كار مي روند در صورتيكه Honeypot هاي پرواكنش براي عملياتهاي تحقيقاتي روي شبكه به كار گرفته مي شوند. البته هر كدام از آنهامي توانند در اهداف ديگر نيز به كار روند .

Honeypot هاي توليداتي مي توانند ما را در سه رده زير كمك كنند:

1- پيشگيري (Prevention )

2- رديابي يا كشف( Detection )

3- پاسخ ( Response )

كه در ادامه به صورت عميق تري روي آنها بحث مي كنيم.

Honeypot ها از راههاي مختلفي مي توانند ما را از حملات حفظ كنند. ابتدا حملاتي كه به صورت اتوماتيكي انجام مي شود مثل كرمها و يا Auto-rooter ها . اين حملات به اين صورت كار مي كنند كه نفوذگران با استفاده از بعضي از ابزارها يك رنجي از شبكه ها را پويش كرده تا آسيب پذيري سرورهاي موجود در اين شبكه را پيدا كنند اين ابزارها پس از پيدا كردن آسيب پذيريهاي موجود ، به اين سيستم ها حمله مي كنند. (مانند كرم ساسر كه وقتي سيستمي را آلوده مي كرد به صورت اتوماتيك و به وسيله يك آدرس IP تصادفي ، سيستم ديگري را نيز آلوده مي كرد). روشي كه Honeypot ها براي محافظت شبكه ما از اين گونه حملات استفاده مي كنند اين است كه مي توانند سرعت اينگونه حملات را كند كنند و يا حتي آنها را متوقف كنند! به اين دسته از Honeypot ها Honeypot هاي چسبنده (Sticky ) مي گويند. در اين راه حل Honeypot ها ، آن دسته از آدرس هايي را كه در شبكه استفاده نمي شوند ، در نظر مي گيرند و به آنها واكنش نشان مي دهند. يعني هنگاميكه يك برنامه مخرب يا نفوذگر قصد پويش رنجي از آدرس ها را دارد ، Honypot به آن دسته از آدرس هايي كه در شبكه موجود نمي باشند واكنش نشان مي دهد براي مثال با استفاده از پيغامهاي TCP روند اين گونه حملات را آهسته تر مي كند. (براي نمونه، با دادن پيغام پنجره صفر ، نفوذگر را در يك گودال هل مي دهد تا نتواند بسته هاي ديگر را ارسال كند) اين امر براي آهسته كردن سرعت انتشار و يا محافظت در برابر كرمهايي كه شبكه داخلي ما را مورد هجوم قرار مي دهند بسيار مناسب است. LaBrea جزو اين دسته از Honeypot ها مي باشد.

Honeypot هاي چسبنده اغلب به عنوان يك Honeypot كم واكنش شناخته مي شوند. (البته شما مي توانيد آنها را Honeypot هاي بدون واكنش بناميد زيرا كه آنها فقط سرعت نفوذ يك نفوذگر را در شبكه كند مي كنند )

Honeypot همچنين مي توانند سازمان شما را از اشخاص نفوذگر محافظت كنند. البته اين كار فقط حيله اي مي باشد كه باعث تهديد و ارعاب نفوذگر مي شود. يعني نفوذگر را گيج و دست پاچه كنيم تا بتوانيم از اين طريق وقت او را به وسيله درگير شدنش با Honeypot بگيريم. در ضمن سازمان شما مي تواند با كشف فعاليتهاي نفوذگر و داشتن زمان لازم براي پاسخ ، اين گونه جملات را متوقف كند.

حتي مي توان يك مرحله بالاتر رفت . اگر نفوذگر بداند كه سازمان شما از Honeypot استفاده مي كند ولي نداند كه كدام سيستم Honeypot مي باشد هميشه يك نگراني در ذهن خود دارد كه « آيا اين يك سيستم حقيقي است يا در يك Honeypot گرفتار شده ام !! » و ممكن است همين نگراني باعث شود كه هيچگاه به فكر نفوذ در شبكه شما نيفتد. بنابراين Honeypot مي توانند نفوذگران را بترسانند. Deception Toolkit يكي از همين نوع Honeypot هاي كم واكنش مي باشد.

راه دومي كه Honeypot ها به محافظت سازمانها كمك مي كنند از طريق كشف يا رديابي است.عمل كشف خيلي بحراني مي باشد كه وظيفه اش شناسايي ناتواني ها و از كار افتادگي هاي بخش پيشگيري مي باشد. صرف نظر از اينكه امنيت يك سازمان به چه صورت مي باشد معمولا اتفاقي براي شبكه هاي آنها مي افتد كه باعث بعضي از شكست ها مي گردد. صرف نظر از مشكلات و درگيري هايي كه اشخاص براي كشف يك حمله انجام مي دهند، وقتي يك حمله شناسايي شود مي توان خيلي سريع به آن واكنش نشان داد و آن را متوقف كرد و يا حداقل اثر آن را كمتر كرد. متاسفانه كشف يك حمله بسيار كار مشكلي مي باشد. تكنولوژي هايي مانند IDS ها و فايلهاي ثبت وقايع(log) از جهاتي بدون اثر مي باشند. آنها داده هاي فراواني را توليد مي كنند كه خواندن تمامي آنها زمان فراواني را مي طلبد و بسياري از اين داده ها نيز بيهوده و به درد نخور مي باشند. همچنين آنها در كشف حملات جديد نيز ناتوان مي باشند. حتي نمي توانند با محيط هاي رمز شده و يا IPV6 كار كنند. Honeypot ها براي كشف و رديابي يك حمله نسبت به اين تكنولوژيهاي قديمي برتري دارند. Honeypot داده هاي كم و با قطع و يقين بيشتري جمع آوري مي كند كه ارزش بسيار فراواني دارد.آنها حتي مي تواند حملات جديد و يا كدهاي چند شكلي را به راحتي كشف كنند و مي توانند در محيطهاي رمز شده و IPv6 نيز استفاده شوند.

براي اينكه اطلاعات بيشتري راجع به اين دسته از Honeypot كسب كنيد مي توانيد مقاله Honeypot:Simple,Cost Effective Detection را مطالعه كنيد. به هر جهت Honeypot هاي كم واكنش بهترين راه حل براي كشف مي باشند. ساخت و نگهداري آنها آسان تر از Honeypot هاي پر واكنش مي باشد و همچنين ريسك كمتري نسبت به آنها دارد.

سومين و آخرين راهي كه honeypot ها سازمانهاي ما را محافظت مي كنند پاسخ( Response ) است. هر زماني كه يك سازمان يك خطا و مشكلي را در شبكه خود تشخيص داد حال چگونه بايد پاسخ دهد؟ همين موضوع مي تواند يكي از چالش هايي باشد كه يك سازمان با آن مواجه مي باشد. معمولا اطلاعات كمي درباره اينكه نفوذگر چه كسي است! و چه كاري مي خواهد انجام دهد!، وجود دارد. در اين وضعيت كوچكترين اطلاعات درباره فعاليت هاي نفوذگر، مهم و حيلاتي است.

معمولا در پاسخ مناسب به يك حمله دو تا مشكل وجود دارد؛ ابتدا اينكه ، بيشتر سيستم هايي كه مورد هجوم قرار گرفته اند را نمي توان براي يك تجزيه و تحليل مناسب ، از كار انداخت . سيستم هاي توليداتي ، مانند سرور پست الكترونيكي براي يك سازمان بسيار مهم و حياتي مي باشند و حتي اگر متوجه بشوند كه سرور آنها هك شده است باز هم حاضر نيستند اين سيستم ها را از كار بياندازند تا تجزيه و تحليل دقيقي روي آنها انجام شود و پاسخ مناسبي به آن داده شود. در عوض بايد در هنگامي كه اين سيستم ها در حال كار مي باشند آنها را بررسي كرد. همين امر باعث مي شود كه نتوان به درستي پي برد كه چه اتفاق افتاده است و چه مقدار خسارت توسط هكر به سيستم وارد شده است و آيا نفوذگر به سيستم هاي ديگر وارد شده است؟ و يا مي تواند وارد شود!؟

مشكل ديگر در اينجا مي باشد كه حتي اگر سيستم را نيز از كار بياندازيم آنقدر داده در سيستم وجود دارد كه نمي توان به درستي متوجه شد كه كداميك متعلق به نفوذگر است. در عوض Honeypot ها براي چنين كارهايي بسيار عالي مي باشند، زيرا كه آنها را مي توان به آساني از كار انداخت تا تجزيه و تحليل كاملي روي آنها انجام گيرد بدون اينكه به روند كاري سازمان صدمه اي وارد شود. همچنين Honeypot ها تنها فعاليت هاي غير قانوني و بد انديشانه را در خود ذخيره مي كنند و به همين دليل است كه تجزيه و تحليل يك Honeypot هك شده بسيار آسان تر از يك سيستم واقعي مي باشد. هر داده اي كه در Honeypot ذخيره شده است مربوط به فعاليت هاي فرد نفوذگر مي باشد و همين موضوع اين امكان را به يك سازمان مي دهد كه خيلي راحت به اطلاعات مفيدي درباره نوع حمله و هويت نفوذگر پي برده و پاسخ سريع و موثري را به آن دهد. به صورت كلي Honeypot پرواكنش براي پاسخ بهترين گزينه مي باشند. براي پاسخ به يك اخلال ابتدا بايد دانست كه اخلال گر قصد چه كاري را داشته است و چگونه توانسته است كه اخلال ايجاد كند، همچنين از چه ابزارهايي استفاده كرده است. پس براي اين مرحله نياز به Honeypot پرواكنش داريم.

آنچه كه مسلم است ، Honeypot ها يك تكنولوژي جديد مي باشند و هنوز راه فراواني را بايد بپيمايند تا به تكامل برسند. اما آنها براي بسياري از اهدافي كه يك سازمان براي مسايل امنيتي نياز دارد ، مناسب مي باشند و ما را براي براي پيشگيري از يك نفوذ ، كشف نفوذ و پاسخ به آن كمك مي كنند.

Honeypot ها - قسمت دوم

2009-10-13T09:54:00.001+03:30

در بخش اول اين مقاله ، تعريفي از Honeypot ها ارائه داديم و فوايد و مضرات آنها را بيان كرديم. در اين بخش درباره انواع آنها بحث خواهيم كرد

انوع Honeypot ها

Honeypot ها در اندازه و شکلهاي مختلفي هستند و همين امر باعث شده است که فهم آنها کمي مشکل شود. براي اينکه بتوان بهتر آنها را فهميد همه انواع مختلف آنها را در دو زير مجموعه آورده ايم:

1- Honeypot هاي کم واکنش

2- Honeypot هاي پرواکنش

اين تقسيم بندي به ما کمک مي کند که چگونگي رفتار آنها را بهتر درک کنيم. و بتوانيم به راحتي نقاط ضعف و قدرت آنها و توانايي ها يشان را روشن تر کنيم. واکنش در اصل نوع ارتباطي که يک نفوذگر با Honeypot دارد را مشخص مي کند.

Honeypot هاي کم واکنش داراي ارتباط و فعاليتي محدود مي باشند.آنها معمولا با سرويسها و سيستم هاي عامل را شبيه سازي شده کار مي کنند. سطح فعاليت يک نفوذگر با سطحي از برنامه هاي شبيه سازي شده محدود شده است. به عنوان مثال يک سرويس FTP شبيه سازي شده که به پورت 21 گوش مي کند ممکن است فقط يک صفحه login و يا حداکثر تعدادي از دستورات FTP را شبيه سازي کرده باشد . يکي از فوايد اين دسته از Honeypot هاي کم واکنش سادگي آنها مي باشد.

نگهداري Honeypot هاي کم واکنش بسيار راحت و آسان است و خيلي راحت مي توان آنها را گسترش داد و ريسک بسيار کمي دارند. آنها بيشتر درگير اين هستند که چه نرم افزارهايي بايد روي چه سيستم عاملي نصب شود و همچنين مي خواهيد چه سرويسهايي را براي آن شبيه سازي و ديده باني (Monitor ) کنيد.

همين رهيافت خودکار و ساده آنها است که توسعه آن را براي بسياري از شرکت ها راحت مي کند. البته لازم به ذکر است که همين سرويسهاي شبيه سازي شده باعث مي شود که فعاليت هاي فرد نفوذگر محدود شود و همين امر باعث کاهش ريسک مي گردد. به اين معني که نفوذگر نمي تواند هيچگاه به سيستم عامل دسترسي پيدا کند و به وسيله آن به سيستم هاي ديگر آسيب برساند.

يکي از اصلي ترين مضرات Honeypot هاي کم واکنش اين است که آنها فقط اطلاعات محدودي را مي توانند ثبت کنند و آنها طراحي مي شوند که فقط اطلاعاتي راجع به حملات شناخته شده را به ثبت برسانند.همچنين شناختن يک Honeypot کم واکنش براي يک نفوذگر بسيار راحت مي باشد. نگران اين نباشيد که شبيه سازي شما چه اندازه خوب بوده است زيرا که نفوذگران حرفه اي به سرعت يک Honeypot کم واکنش را از يک سيستم واقعي تشخيص مي دهند. از Honeypot هاي کم واکنش مي توان Spector , Honeyd و KFSensor را نام برد.

Honeypot هاي پر واکنش متفاتند. آنها معمولا از راه حل هاي پيچيده تري استفاده مي کنند زيرا که آنها از سيستم عاملها و سرويسهاي واقعي استفاده مي کنند. هيچ چيزي شبيه سازي شده نيست و ما يک سيستم واقعي را در اختيار نفوذگر مي گذاريم.

اگر شما مي خواهيد که يک Honeypot لينوکس سرور FTP داشته باشيد شما بايد يک لينوکس واقعي به همراه يک سرويس FTP نصب کنيد. فايده اين نوع Honeypot دو چيز است. شما مي توانيد يک حجم زيادي از اطلاعات را به دست آوريد. با دادن يک سيستم واقعي به فرد نفوذگر شما مي توانيد تمامي رفتار او از rootkit هاي جديد گرفته تا يک نشست IRC را زير نظر بگيريد. دومين فايده Honeypot هاي پرواکنش اين است که ديگر جاي هيچ فرضيه اي روي رفتار نفوذگر باقي نمي گذارد و يک محيط باز به او مي دهد و تمامي فعاليتهاي او را زير نظر مي گيرد. همين امر باعث مي شود که Honeypot هاي پرواکنش رفتارهايي از فرد نفوذگر را به ما نشان دهند که ما انتظار نداشته ايم و يا نمي توانسته ايم حدس بزنيم!!

بهترين جا براي استفاده از اين نوع Honeypot ها زماني است که قصد داريم دستورات رمز شده يک در پشتي را روي يک شبکه غير استاندارد IP به دست بياريم. به هر حال همين امور است که ريسک اينگونه Honeypot ها را افزايش مي دهد زيرا که نفوذگر يک سيستم عامل واقعي را در اختيار دارد و ممکن است به سيستم هاي اصلي شبکه صدمه بزند. به طور کلي يک Honeypot پرواکنش مي تواند علاوه بر کارهاي يک Honeypot کم واکنش کارهاي خيلي بيشتري را انجام دهد.

براي فهم بهتر اينکه Honeypot کم واکنش و پرواکنش چگونه کار مي کنند بهتر است دو مثال واقعي در اين زمينه بياوريم. با Honeypot هاي کم واکنش شروع مي کنيم.

Honeyd : يک Honeypot کم واکنش

Honeyd يک Honeypot کم واکنش است که توسط Niels Provos ساخته شده است. Honeyd به صورت کد باز مي باشد و براي مجموعه سيستم عاملهاي يونيکس ساخته شده است.(فکر کنم روي ويندوز هم برده شده است ) . Honeyd بر اساس زير نظر گرفتن IP هاي غير قابل استفاده بنا شده است. هر چيزي که قصد داشته باشد با يک IP غير قابل استفاده با شبکه ارتباط برقرار کند ارتباطش را با شبکه اصلي قطع کرده و با نفوذگر ارتباط برقرار مي کند و خودش را جاي قرباني جا مي زند.

به صورت پيش فرض Honeyd تمامي پورتها TCP و يا UDP را زير نظر گرفته و تمامي درخواستهاي آنها را ثبت مي کند. همچنين براي زير نظر گرفتن يک پورت خاص شما مي توانيد سرويس شبيه سازي شده مورد نظر را پيکربندي کنيد مانند شبيه سازي يک سرور FTP که روي پروتکل TCP پورت 21 کار مي کند.وقتي که نفوذگر با يک سرويس شبيه سازي شده ارتباط برقرار مي کند تمامي فعاليتهاي او را با سرويسهاي شبيه سازي شده ديگر ثبت کرده و زير نظر مي گيرد. مثلا در سرويس FTP شبيه سازي شده ما مي توانيم نام کاربري و کلمه هاي رمزي که نفوذگر براي شکستن FTP سرور استفاده مي کند و يا دستوراتي که صادر مي کند را به دست آوريم و شايد حتي پي ببريم که او به دنبال چه چيزي مي گردد و هويت او چيست !

همه اينها به سطحي از شبيه سازي بر مي گردد که Honeypot در اختيار ما گذاشته است. بيشتر سرويسهاي شبيه سازي شده به يک صورت کار مي کنند. آنها منتظر نوع خاصي از رفتارهاي هستند و طبق راههايي که قبلا تعيين کرده اند به اين رفتارهاي واکنش نشان مي دهند.

اگر حمله A اين را انجام داد از اين طريق واکنش نشان بده و اگر حمله B اين کار را کرد از اين راه واکنش نشان بده!

محدوديت اين برنامه ها در اين است که اگر نفوذگر دستوراتي را وارد کند که هيچ پاسخي براي آنها شبيه سازي نشده باشد. بنابراين آنها نمي دانند که چه پاسخي را بايد براي نفوذگر ارسال کنند. بيشتر Honeypot هاي کم واکنش - مانند Honeyd - يک پيغام خطا نشان مي دهند. شما مي توانيد از کد برنامه Honeyd کل دستوراتي که براي FTP شبيه سازي کرده است را مشاهده کنيد.

Honeynet ها : يک Honeypot پر واکنش

Honeynet يک مثال بديهي براي Honeypot هاي پرواکنش مي باشد. Honeynet ها يک محصول نمي باشند. آنها يک راه حل نرم افزاري که بتوان روي يک کامپيوتر نصب شوند نمي باشد. Honeynet ها يک معماري مي باشند . يک شبکه بي عيب از کامپيوترهايي که طراحي شده اند براي حملاتي که روي آنها انجام مي گيرد. طبق اين نظريه ما بايد يک معماري داشته باشيم که يک کنترل بالايي را روي شبکه ايجاد کند تا تمامي ارتباطات با شبکه را بتوان کنترل کرد و زير نظر گرفت.

درون اين شبکه ما چندين قرباني خيالي در نظر مي گيريم البته با کامپيوترهايي که برنامه هاي واقعي را اجرا مي کنند. فرد هکر اين سيستم ها را پيدا کرده و به آنها حمله مي کند و در آنها نفوذ مي کند اما طبق ابتکار و راهکارهاي ما ! يعني همه چيز در کنترل ما مي باشد. البته وقتي آنها اين کارها را انجام مي دهند نمي دانند که در يک Honeynet گرفتار شده اند. تمامي فعاليت هاي فرد نفوذگر از نشست هاي رمز شده SSH گرفته تا ايميل ها و فايلهايي که در سيستم ها قرار مي دهند همه و همه بدون آنکه آنها متوجه شوند زير نظر گرفته و ثبت مي شود. در همان زمان نيز Honeynet تمامي کارهاي نفوذگر را کنترل مي کند. Honeynet ها اين کارها را توسط دروازه اي به نام Honeywall انجام مي دهند. اين دروازه به تمامي ترافيک ورودي اجازه مي دهد که به سمت سيستم هاي قرباني ما هدايت شوند ولي ترافيک خروجي بايد از سيستم هاي مجهز به IDS عبور کند. اين کار به نفوذگر اين امکان را مي دهد که بتواند ارتباط قابل انعطاف تري با سيستم هاي قرباني داشته باشد اما در کنار آن اجازه داده نمي شود که نفوذگر با استفاده از اين سيستم ها به سيستم هاي اصلي صدمه وارد کند.

Honeypot ها - قسمت اول

2009-10-13T09:51:00.002+03:30

قدم اول در فهم اينكه Honeypot چه مي باشند بيان تعريفي جامع از آن است. تعريف Honeypot مي تواند سخت تر از آنچه كه به نظر مي رسد باشد. Honeypot ها از اين جهت كه هيچ مشكلي را براي ما حل نمي كنند شبيه ديواره هاي آتش و يا سيستمهاي تشخيص دخول سرزده نمي باشند. در عوض آنها يك ابزار قابل انعطافي مي باشند كه به شكلهاي مختلفي قابل استفاده هستند.آنها هر كاري را مي توانند انجام دهند از كشف حملات پنهاني در شبكه هاي IPv6 تا ضبط آخرين كارت اعتباري جعل شده! و همين انعطاف پذيريها باعث شده است كه Honeypot ها ابزارهايي قوي به نظر برسند و از جهتي نيز غير قابل تعريف و غير قابل فهم!!

البته من براي فهم Honeypot ها از تعريف زير استفاده مي كنم:

يک Honeypot يك منبع سيستم اطلاعاتي مي باشد كه با استفاده از ارزش کاذب خود اطلاعاتي از فعاليتهاي بي مجوز و نا مشروع جمع آوري مي کند.

البته اين يك تعريف كلي مي باشد كه تمامي گونه هاي مختلف Honeypot ها را در نظر گرفته است. ما در ادامه مثالهاي مختلفي براي Honeypot ها و ارزش امنيتي آنها خواهيم آورد. همه آنها در تعريفي كه ما در بالا آورده ايم مي گنجند ، ارزش دروغين آنها براي اشخاص بدي كه با آنها در تماسند. به صورت كلي تمامي Honeypot ها به همين صورت كار مي كنند. آنها يك منبعي از فعاليتها بدون مجوز مي باشند. به صورت تئوري يك Honeypot نبايد هيچ ترافيكي از شبكه ما را اشغال كند زيرا آنها هيچ فعاليت قانوني ندارند. اين بدان معني است كه تراكنش هاي با يك Honeypot تقريبا تراكنش هاي بي مجوز و يا فعاليتهاي بد انديشانه مي باشد. يعني هر ارتباط با يك Honeypot مي تواند يك دزدي ، حمله و يا يك تصفيه حساب مي باشد. حال آنكه مفهوم آن ساده به نظر مي رسد ( و همين طور هم است) و همين سادگي باعث اين هم موارد استفاده شگفت انگيز از Honeypot ها شده است كه من در اين مقاله قصد روشن كردن اين موارد را دارم.

فوايد Honeypot ها

Honeypot مفهوم بسيار ساده اي دارد ولي داراي توانايي هاي قدرتمندي مي باشد.

1. داده هاي كوچك داراي ارزش فراوان: Honeypot ها يك حجم كوچكي ار داده ها را جمع آوري مي كنند. به جاي اينكه ما در يك روز چندين گيگابايت اطلاعات را در فايلهاي ثبت رويدادها ذخيره كنيم توسط Honeypot فقط در حد چندين مگابايت بايد ذخيره كنيم. به جاي توليد 10000 زنگ خطر در يك روز آنها فقط 1 زنگ خطر را توليد مي كنند. يادتان باشد كه Honeypot ها فقط فعاليتهاي ناجور را ثبت مي كنند و هر ارتباطي با Honeypot مي تواند يك فعاليت بدون مجوز و يا بدانديشانه باشد. و به همين دليل مي باشد كه اطلاعات هر چند كوچك Honeypot ها داراي ارزش زيادي مي باشد زيرا كه آنها توسط افراد بد ذات توليد شده و توسط Honeypot ضبط شده است. اين بدان معنا مي باشد كه تجزيه و تحليل اطلاعات يك Honeypot آسانتر (و ارزانتر) از اطلاعات ثبت شده به صورت كلي مي باشد.

2. ابزار و تاكتيكي جديد : Honeypot براي اين طراحي شده اند كه هر چيزي كه به سمت آنها جذب مي شود را ذخيره كنند. با ابزارها و تاكتيكهاي جديدي كه قبلا ديده نشده اند.

3. كمترين احتياجات: Honeypot ها به كمترين احتياجات نياز دارند زيرا كه آنها فقط فعاليتهاي ناجور را به ثبت مي رسانند. بنابراين با يك پنتيوم قديمي و با 128 مگابايت RAM و يك شبكه با رنج B به راحتي مي توان آن را پياده سازي كرد.

4. رمز كردن يا IPv6 : بر خلاف برخي تكنولوژيهاي امنيتي (مانند IDS ها ) Honeypot خيلي خوب با محيطهاي رمز شده و يا IPv6 كار مي كنند. اين مساله مهم نيست كه يك فرد ناجور چگونه در يك Honeypot گرفتار مي شود زيرا Honeypot ها خود مي توانند آنها را شناخته و فعاليتهاي آنان را ثبت كنند.

مضرات Honeypot ها

شبيه تمامي تكنولوژيها ، Honeypot ها نيز داراي نقاط ضعفي مي باشند. اين بدان علت مي باشد كه Honeypot ها جايگزين تكنولوژي ديگري نمي شوند بلكه در كنار تكنولوژيهاي ديگر كار مي كنند.

1- محدوديت ديد : Honeypot ها فقط فعايتهايي را مي توانند پيگيري و ثبت كنند كه به صورت مستقيم با آنها در ارتباط باشند. Honeypot حملاتي كه بر عليه سيستمهاي ديگر در حال انجام است را نمي توانند ثبت كنند به جز اينكه نفوذگر و يا آن تهديد فعل و انفعالي را با Honeypot داشته باشد.

2- ريسك : همه تكنولوژيهاي امنيتي داراي ريسك مي باشند. ديوارهاي آتش ريسك نفوذ و يا رخنه كردن در آن را دارند. رمزنگاري ريسك شكستن رمز را دارد، IDS ها ممكن است نتوانند يك حمله را تشخيص دهند. Honeypot ها مجزاي از اينها نيستند. آنها نيز داراي ريسك مي باشند. به خصوص اينكه Honeypot ها ممكن است كه ريسك به دست گرفتن كنترل سيستم توسط يك فرد هكر و صدمه زدن به سيستمهاي ديگر را داشته باشند. البته اين ريسكها براي انواع مختلف Honeypot ها فرق مي كند و بسته به اينكه چه نوعي از Honeypot را استفاده مي كنيد نوع و اندازه ريسك شما نيز متفاوت مي باشد.ممكن است استفاده از يك نوع آن ، ريسكي كمتر از IDS ها داشته باشد و استفاده از نوعي ديگر ريسك بسيار زيادي را در پي داشته باشد.ما در ادامه مشخص خواهيم كرد كه چه نوعي از Honeypot ها داراي چه سطحي از ريسك مي باشند.

چگونگي و شيوه به كار بردن Honeypot ها مي باشد كه ارزش و فوايد و مضرات آنها را مشخص مي كند. در ادامه بيشتر روي آن بحث خواهد شد.

شکستن الگوريتم RSA

2009-10-13T09:42:00.002+03:30

آيا متني که توسط الگوريتم RSA بصورت رمز شده و مخفي درآمده است قابل شکسته شدن است؟ اين سئوالي است که اغلب راجع به همه روشهاي رمز کردن اطلاعات پرسيده مي شود. واقعيت آن است که همه روشهاي رمز کردن قابل شکستن است، اما نکته مهم آن است که در چه مدت زمان و با چه امکاناتي اين اطلاعات بايد رمزگشايي شوند. در ارتباط با الگوريتم RSA بايد گفت روشهاي محدودي براي شکستن متن رمز شده توسط آن وجود دارد که در اينجا به مواردي از آن اشاره مي کنيم.

تجزيه n به عوامل اول
اولين روش آن است که بتوان کليد خصوصي را حدس زد و يا پيدا کرد، در اين صورت هکر مي تواند تمامي متن هاي تهيه شده با کليد عمومي را رمزگشايي کند و بخواند و يا مي تواند از امضاي الکترونيک صاحب کليد استفاده کند. فرض را بر اين مي گذاريم که فردي که قصد حدس زدن کليد خصوصي را دارد، از جمله افرادي است که کليد عمومي را دارا است. در اين حالت او n و e را در دسترس دارد.

حال اولين قدم براي اين آقاي هکر آن است که بتواند از روي عدد n عاملهاي p و q را حدث بزند. اين مشکلترين قسمت کار است که محاسبات رياضي و بررسي هاي انجام داده شده نشان مي دهد اگر عدد n مثلا" 155 رقم داشته باشد (RSA-155) در آن صورت با قوي ترين کامپيوتر هاي موجود بيش از 7 ماه زمان لازم است تا بتوان عوامل اول تشکيل دهنده n را مشخص کرد. الگوريتم هاي رياضي بدست آمده نشان مي دهد که اعداد بزرگ اگر عوامل اول کوچکتري داشته باشند، ساده تر تجزيه مي شوند تا اعداد بزرگي که عوامل اول بزرگتري دارند.

نکته بسيار جالب آن است که هرچقدر هم که توانايي و سرعت کامپيوتر ها براي تجزيه يک عدد بزرگ بالاتر رود شما مي توانيد در هنگام استفاده از RSA با پيشنهاد کليد بزرگتر (انتخاب اعدد p و q بزرگتر) کار تجزيه n را براي کامپيوترهاي جديد، بسيار دشوارتر سازيد.

بدست آوردن روش موثر براي محاسبه ريشه e ام
با توجه به روش رمز کردن شما با داشتن کليد عمومي (n و e) و استفاده از فرمول C = Me mod n مي توانيد حروف را رمز کنيد. اما با نگاهي به فرمول مي توان دريافت که کافي است شما بتوانيد ريشه e ام C mod n را بدست آوريد در آن صورت شما مي توانيد به عدد m نزديک شويد و کاراکتر اوليه برسيد.

نکته مهم آن است که شما در اينجا کليداي را کشف نکرده ايد و فقط توانسته ايد کاراکتر را بدست آوريد، ضمن آنکه بنظر نمي رسد که در حال حاضر کسي از اين روش براي رمز گشايي استفاده کند چرا که به مراتب دشوار تر از روش اول است. اين روش فقط براي مواردي که e عدد کوچک باشد کاربرد آزمايشگاهي و آموزشي دارد و در رمزکردن هاي معمولي به هيچ وجه مورد استفاده موفقيت آميز حتي در زمانهاي طولاني ندارد.

حدس زدن پيام
براي باز کردن رمز پيامهايي که با الگوريتم RSA رمز شده اند، روشهاي محاسبه رياضي عملا" راه به جايي نمي برند، اين است که در مواردي که متن کوچک باشد شايد حدس زدن متن اصلي ساده ترين روش براي رمزگشايي باشد. ارسال پيام هاي کوتاه دو يا سه کلمه اي و تشخيص ساده آنها توسط هکر مي تواند به او کمک کند که از روي پيام رمزگشايي شده کليد خصوصي شما را حدس بزند. در اين گونه موارد کافي است تعداد زيادي کلمات يا بيت هاي اتفاقي (Random) در انتهاي پيام بگذاريد تا هکر نتواند پيام شما را حدس بزند.

نصب مکینتاش لئوپارد و ویندوز بر روی Intel

2009-10-06T13:23:00.003+03:30

بیشتر افرادی که مکینتاش لئوپارد را بر روی سیستم PC یا لپ تاپ Intel خود نصب می کنند و می خواهند از یک هارد استفاده کنند . با مشکل HFS+ partition Error برخورد می کنند ، که این بخاطر بوت لودر سیستم و فایل سیستم مکینتاش است . برای رفع این مشکل و داشتن یک بوت دو گانه از ویستا و لئوپارد کار زیر را انجام دهید .

لازم به ذکر است که مطلب زیر برای آزمایش است و هرگونه صدمه به سیستم به خود شخص مربوط می شود ، اما این آزمایش توسط بسیاری از افراد انجام شده وبدون هیچ مشکلی به پایان رسیده است . خود من هم مک او اس خودم رو روی لپ تاپم با مدل Sony Vaio VGN FE890N/H نصب کردم و دچار هیچ مشکلی نشدم. من از Vista Ultimate x86 Service Pack 1 استفاده کردم

و از Mac OS X Leopard 10.5.2

لپ تاپ های جدید و بخصوص تمامی لپ تاپ های سونی دارای یک پارتیشن Factory هستند که درایورها و سایر مشخصات رو نگهداری می کنند . من نکات زیر رو با درنظر گرفتن اون می گم .

وسایل مورد نیاز

یک هارد با دو پارتیشن - یکی برای ویستا و یکی برای مک (‌البته لپ تاپ ها هم یک پارتیشن اضافه دارن که هیچ مشکلی نیست . اگر شما 20 تا پارتیشن دیگه هم داشته باشین هیچ مشکلی نیست

یک DVD Vista Ultimate SP1 و یک DVD Mac OS X Leopard 10.5.2 Kalyway

نوع پارتیشن بندی

اشخاصی که لپ تاپ دارند

کد:

0 - Factory Partition

1 - Vista Partition

2 - Mac Os x Partition

اشخاصی که لپ تاپ ندارند

کد:

0 - Vista Partition

1 - Mac Os x Partition

البته دقت کنید که من اینجا فرض کردم شما فقط همین پارتیشن ها رو دارید . و نه چیز دیگه ای رو اگر شماره هاتون فرق داره به شماره اونها دقت کنید .

نحوه نصب -

اول ویندوز ویستا رو خیلی معمولی نصب کنید. وقتی نصب تموم شد چک کنید که همه چیز درسته (‌اگر از قبل نصب کردید که مشکلی نیست)

بعد از نصب ویستا مکینتاش رو نصب کنید، دقت کنید که توی 10.5.2 Kalyway نیازی به Patch کردن سیستم ندارید و همه چیز خودش درسته. البته موقع نصب به دستورالعمل ها دقت کنید و Customize کردن رو چک کنید. البته چون اکثر اشخاصی که مکینتاش نصب می کنند حرفه ای هستند دیگه نصب رو توضیح نمیدم .

پس از اتمام نصب بالا اومدن مکینتاش رو چک کنید و می بینید که همه چیز درسته. اما دیگه نمیشه رفت تو ویندوز یا اینکه نه میشه توی مکینتاش اومد و نه میشه توی ویندوز رفت و خطای HFS+ partition Error داده شده. برای رفع این مشکل و داشتن یک بوت دو گانه این کارها رو انجام بدین.

DVD Mac OS X 10.5.2 Kalywayرو بزارین توی DVDROM و باهاش بوت کنید . البته موقع بوت F8 رو بزنید و s- رو تایپ کنید تا با SingleUserMode بوت کنید.

وقتی Command Prompt اومد دستورات زیر رو بنویسید :

کد:

fdisk -e /dev/rdisk0

flag 1

update

write

quit

reboot

البته عدد 1 بعد از Flag نشان دهنده شماره پارتیشن Mac OS X شماست به نوع پارتیشن بندی دقت کنید ( افرادی که Partition Factory دارند باید 2 رو وارد کنند ) . بعد DVD رو در بیارید و بوت کنید می بینید که سیستم شما مکینتاش رو کامل نصب کرده. همه چیز رو چک کنید و می بینید که درسته حالا دوبارهDVD Mac OS X 10.5.2 Kalyway رو بزارین توی DVDROM و باهاش بوت کنید . البته موقع بوت F8 رو بزنید و s- رو تایپ کنید تا با SingleUserMode بوت کنید .

وقتی Command Prompt اومد دستورات زیر رو بنویسید :

کد:

fdisk -e /dev/rdisk0

flag 0

quit

reboot

البته عدد 0 بعد از Flag نشان دهنده شماره پارتیشن Vista شماست به نوع پارتیشن بندی دقت کنید ( افرادی که Partition Factory دارند باید 1 رو وارد کنند ) . بعد DVD رو در بیارید و بوت کنید می بینید که سیستم error زیر رو میده

کد:

Window\system32\winload" corrupted

حالا DVD Vista رو بزارید توی سیستم و Recover کنید یعنی از بخش Recover بر روی Startup Recovery کلیک کنید و سیستم خودش همه چیز رو درست می کنه . حالا سیستم رو بوت کنید و می بینید که ویستا بطور کاملا صحیح بوتمی کنه . همه چیز رو چک کنید . اما هنوز مشکل بوت دوگانه حل نشده .حالا دوبارهDVD Mac OS X 10.5.2 Kalyway رو بزارین توی DVDROM و باهاش بوت کنید . البته موقع بوت F8 رو بزنید و s- رو تایپ کنید تا با SingleUserMode بوت کنید .

وقتی Command Prompt اومد دستورات زیر رو بنویسید :

کد:

fdisk -e /dev/rdisk0

flag 1

quit

reboot

البته عدد 1 بعد از Flag نشان دهنده شماره پارتیشن Mac OS X شماست به نوع پارتیشن بندی دقت کنید ( افرادی که Partition Factory دارند باید 2 رو وارد کنند ) . بعد DVD رو در بیارید و بوت کنید . می بینید که یک عدد از پنج تا یک می شماره و اگر کاری نکنید وارد سیستم مکینتاش میشید . بزارید سیستم وارد شه و همه چز سر جاشه . حالا سیستم رو Reset کنید و قبل از اینکه عدد پنج به یک برسه یک کلید رو از صفحه کاید فشار بدید . یک منو باز میشه و پارتیشن های با قابلیت بوت شما که روشون سیستم عامل نصبه بهتون نشون میده اگر لپ تاپ داشته باشید سه گزینه و اگر نداشته باشید دو گزینه می بینید. اگر خواستید وارد ویندوز شید می تونید روی Windows NTFS و اگر خواستید وارد Partition Factory شید روی گزینه اول و اگر خواستید وارد مکینتاش شید گزینه سوم رو انتخاب کنید .

پیغام خطای 1335 در حین نصب نرم افزار و بازی

2009-10-06T11:20:00.002+03:30

سوالی که اکثر کاربران میپرسند در مورد اینکه هنگام نصب بعضی نرم افزارها یا بازی ها با Error 1335 مواجه می شوم و از یک فایل ایراد می گیرد و نصب آن کامل نمی شود. چگونه نصب کنم؟

کاربران گمان می کنند این مشکل اغلب به دلیل آسیب دیدگی DVD یا CD های آنهاست. همچنین مشکل مشابه دیگری نیز وجود دارد که از روش زیر برطرف خواهد شد. مشکل دیگر این است که مثلاً شما یک DVD را از اینترنت Download می کنید. در ابتدا ، این DVD به صورت تعدادی فایل RAR در سایتی قرار گرفته و شما پس از دریافت همه فایل های RAR هنگامی که می خواهید آن ها را Extract کنید با خطایی مواجه می شوید که اعلام می کند فایل های RAR شما آسیب دیده اند و نمی تواند آن ها را از حالت فشرده خارج کند و خلاصه همه زحمات شما برای Download آن به هدر می رود.

دلیل بروز این مشکل ، هماهنگ نبودن قطعات سخت افزاری سیستم شما است که ممکن است بی ربط به نظر برسد. قوی و ضعیف بودن کامپیوتر شما ربطی به بروز این مشکل ندارد و در سیستم های جدید و قوی بیشتر با آن روبرو می شوید. دلیل اصلی ، سرعت زیاد سیستم در انجام عملیات است و در حالی که همه فایل ها به درستی وجود دارند Error 1335 نمایان شده و از نبود یک یا چند فایل اصلی ایراد می گیرد. در حقیقت سرعت زیاد سبب شده است که از روی این فایل ها به سرعت رد شده و وجود آن ها را احساس نکند. برای رفع این مشکل باید از طریق Start Menu و گزینه Run وارد Configuration سیستم شوید. بدین صورت که در Run تایپ کنید Msconfig و OK کنید. در پنجره باز شده به سربرگ BOOT.INI بروید. در پائین پنجره دکمه Advanced Options را کلیک کنید. پنجره کوچکی باز می شود که گزینه اول آن MAXMEM به معنی Maximum Memory است. آن را با تیک زدن فعال کنید. عدد داخل آن را به 256 تغییر دهید. با این کار ، شما ظرفیت Ram خود را به 256 کاهش داده تا سرعت سیستم را کم کنید. همه پنجره ها را با Apply و OK تأیید کنید و سیستم خود را Restart کنید تا تغییرات انجام شده اعمال گردد.

با Logon شدن ویندوز ، می توانید به راحتی به نصب نرم افزار یا بازی خود پرداخته و یا فایل های RAR خود را Extract کنید. فراموش نکنید که پس از پایان کار ، به همان بخش رفته و ظرفیت Ram را با برداشتن تیک MAXMEM به حالت اولیه خود برگردانید و سیستم را یکبار Restart کنید.

پروتکلهای امنیتی

2009-09-26T13:02:00.001+03:30

پروتکلهای امنیتی
IP	Internet Protocol	تبادل بسته های ارتباطی
ICMP	Internet Control Manage Protocol	کنترل اعلانات در اینترنت قسمتی از پروتکل آی پی
OSPF	Open Shortest Path First	تبادل اطلاعات بین روترها توسط آی پی
BGF	Border Gateway Protocol	تبادل اطلاعات بین سیستمهای منتقل در اینترنت توسط تی سی پی
ARP	Address Resolution Protocol	تغییر آدرسها بین آی پی و دستگاههای آدرس یاب
RARP	Reverse Address Resolution Protocol	برای دسته بندی آی پی آدرسها و ارتباط آنها با مک آدرسها
RIP	Routing Information Protocol	تبادل اطلاعات بین روترها توسط یو دی پی

پروتکلهای انتقالی یا ترانسپورتر

2009-09-26T13:01:00.001+03:30

پروتکلهای انتقالی یا ترانسپورتر
TCP	Transmission Control Protocol	تبادل بسته های اطلاعاتی بر اساس نوع ارتباط
UDP	User Datagram Protocol	تبادل بسته های اطلاعاتی (غیرقابل اعتماد) بدون وابستگی به نوع ارتباط
SCTP	Stream Control Transmission Protocol	تبادل بسته های اطلاعاتی پیوسته ( نظیر ویدئو )
TLS	Transport Layer Security	امنیت لایه انتقال
SSL	Secure Socket Layer	امنیت انتقال پیام

پروتکلهای دسترسی به شبکه

2009-09-26T13:00:00.003+03:30

پروتکلهای دسترسی به شبکه
CMSA	Carrier Sense Multiple Access/Collision Detection	استاندارد شبکه آی ای ای ای 802.3 و تصاویر اولیه برای اترنت
WLAN	Wireless Local Area Network	استاندارد شبکه آی ای ای ای 802.11
PPP	Point To Point Protocol	پروتکل نقطه به نقطه
TOKEN BUS		استاندارد شبکه آی ای ای ای 802.4
TOKEN BUS		استاندارد شبکه آی ای ای ای 802.5
FDDI	Fiber Distributes Data Interface	استاندارد انتقال اطلاعات روی فیبر نوری

پروتکلهای کاربردی

2009-09-26T12:58:00.002+03:30

پروتکلهای کاربردی
HTTP	Hyper Text Transfer Protocol	WWW
HTTPS	Hyper Text Transfer Protocol Secure	WWW ایمن
FTP	File Transfer Protocol	ارسال و دریافت فایل
POP3	Post Office Protocol (V.3)	دریافت ایمیل
SMTP	Simple Mail Transfer Protocol	فرستادن ایمیل
IMAP	Internet Message Access Protocol	دستیابی یه میل
TELNET	Remote Terminal	دستیابی به خط فرمان از راه دور
DNS	Domain Name Service	تبادل بین دامین ها و آی پی ها
SNMP	Simple Network Management Protocol	اداره دستگاهها و ابزار در شبکه
SSH	Secure Shell (remote terminal )	رابط کاربری امن
IPFIX	Internet Protocol Flow Information Fix port	استاندارد شکل دهی و انتقال جریان اطلاعات
MBS/IP	Multi-Purpose Business Security Over IP	امنیت کاری چند منظوره تحت آی پی
Z39.50		(درخواست ) بازخوانی اطلاعات سیستم
XMPP	Extensible Usage And Presence Protocol	پروتکل تبادل پیغام
NDMP	Network Data Management Protocol	پروتکل مدیریت داده های شبکه
L2TP	Layer 2 Tunneling Protocol	پروتکل تونل لایه 2

افزایش سرعت به اشتراک گذاری اطلاعات در شبکه در ویندوز XP

2009-09-26T12:10:00.003+03:30

در صورتی که بر روی سیستم خود ویندوز XP نصب نموده اید و سیستم شما تحت یک شبکه محلی قرار دارد، این ترفند مخصوص شماست. چرا که هم اکنون قصد داریم نحوه افزایش سرعت به اشتراک گذاری اطلاعات یا به اصطلاح Sharing را در شبکه در ویندوز XP بازگو نماییم.

بدین منظور:
از منوی Start به All Programs و سپس Accessories رفته و بر روی Notepad کلیک کنید.
حال در محیط Notepad کدهای زیر را عینأ Copy و Paste نمایید:

[Version]
Signature= "$Windows NT$"
LayoutFile=layout.inf

[DefaultInstall]
;AddReg = Reg.TestSection.Add
DelReg = Reg.TestSection.Del

;[Reg.TestSection.Add]

[DelReg = Reg.TestSection.Del]
[Reg.TestSection.Del]
HKLM ,"Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer\RemoteComputer\NameSpace\{D6277990-4C6A-11CF-8D87-00AA0060F5BF}"
HKLM ,"SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer\RemoteComputer\NameSpace\{2227A280-3AEA-1069-A2DE-08002B30309D}"

پس از کپی کدهای فوق، از منوی File بر روی Save as کلیک کنید. سپس فایل را با نام دلخواه و پسوند .inf ذخیره کنید (به عنوان مثال نام آن را bi2learning.inf قرار دهید)
حالا به مسیری که فایل را ذخیره کرده‌اید مراجعه کنید.
بر روی فایل مورد نظر کلیک راست کنید و اینستال را انتخاب کنید
سپس سیستم خود را یکبار ریست کنید.

ویرایش رجیستری در سیستم های تحت شبکه

2009-09-26T11:51:00.003+03:30

در صورتی که در حیطه کاری شما چندین کامپیوتر به شکل یک شبکه محلی با همدیگر در ارتباط اند ، شما برای ایجاد یک تغییر در رجیستری کلیه سیستم ها چه میکنید؟ آیا به سراغ تک تک سیستم ها میروید و تغییرات رجیستری هر یک را جداگانه اعمال میکنید؟ اما راه بسیاری ساده تری نیز وجود دارد. شما میتوانید بدون نیاز به برنامه خاصی و از طریق خود محیط رجیستری و به وسیله سیستم مدیر شبکه ، از طریق یک کامپیوتر تنظیمات رجیستری کلیه کامپیوترهای متصل به شبکه را ویرایش کنید. هم اکنون به معرفی این ترفند خواهیم پرداخت.

بدین منظور:
دقت کنید همانطور که گفته شد شما باید با نام کاربری مدیر در سیستم لوگین کرده باشید و دسترسی کامل به سایر سیستم ها را داشته باشید.
ابتدا از محیط Start وارد Run شده و عبارت regedit را وارد کرده و Enter بزنید تا وارد محیط ویرایشگر رجیستری شوید.
از منوی File بر روی Connect Network Registry کلیک کنید.
خواهید دید که پنجره Select Computer باز میگردد.
در این پنجره و در قسمت Enter the object name to select نام کامپیوتری که قصد تغییر رجیستری در آن دارید را وارد کنید.
با کلیک بر روی (Examples) نیز میتوانید نحوه نام دهی را مشاهده کنید.
پس از اینکار روی OK کلیک کرده تا پنجره رجیستری مربوط به سیستم مورد نظر باز گردد.
حال میتوانید تغییرات مورد نظر در رجیستری سیستم مربوطه را صورت دهید.

در پایان پس از انجام تغییرات لازم ، برای قطع ارتباط با کامپیوتر مربوطه ، از منوی File گزینه Disconnect Network Registry را انتخاب کنید.
نام کامپیوتری که به آن وصل بوده اید را انتخاب کرده و OK بزنید تا ارتباط قطع گردد.

محافظت از شبکه توسط مسیریابها

2009-09-26T09:33:00.003+03:30

آيا تا به حال در مورد امنيت كامپيوتر خود، وقتي Online هستيد فكر كرديد؟ آيا تاكنون به اهميت اطلاعاتتان و خطر دسترسي ديگران به اين اطلاعات توجه كرده ايد ؟ آيا با مفاهيم امنيتي كامپيوتر آشنا هستيد؟ آيا راه هاي مقابله با عوامل خارجي و مخرب را مي دانيد؟ در اين نوشتار سعي شده است تا با مفاهيم اصلي و پايه اي امنيت در شبكه و اينترنت آشنا شويد همچنين منابع مختلف جهت بالابردن ايمني كامپيوترتان معرفي شده است. براي رسيدن به اين مهم مفاهيم پايه زير مدنظر هستند

1.فايروال (Firewall)

2.ويروس كشها (Anti Virus)

3.گروه هاي خبري (News Group)

4.Chat Room

5.نرم افزارهاي Adware

6.Home Page Hijackers

7.Scum Ware

8.Pop Ups

9.Spam Service Messanger

10.Windows Updates

ليست فوق دربرگيرنده مفاهيم پايه اي در امنيت اينترنت مي باشد كه در اين نوشتار هريك به تفكيك مورد بحث قرار خواهد گرفت.

Firewall

فايروال سخت افزار يا نرم افزاري جهت محافظت كامپيوتر در برابر حملات افراد ناشناس مي باشد. نوع سخت افزاري آن نظير Pix Firewall بيشتر در ادارات و سازمانهاي بزرگ مورد استفاده مي باشد و در كامپيوترهاي شخصي و مصارف محدود غالبا از انواع نرم افزاري آن استفاده مي شود.

وقتي به اينترنت وصل هستيد فايروال كليه ترافيك اطلاعات رد و بدل شده را كنترل مي نمايد و در اين راستا تابع قوانيني است كه اهم آنها در زير آمده است

الف- از ترافيك شديد ناشي از يك آدرس مشخص جلوگيري مي نمايد

ب- جلوگيري از نوع خاص پروتكلها نظير Telnet و FTP كه به كاربران ديگر اجازه دسترسي به كامپيوترتان را مي دهد .

ج- از ترافيكهاي مشكوك جلوگيري مي نمايد.

د- از كاوش كاربران ناشناس روي كامپيوتر جلوگيري مي نمايد.

و- فايلهاي خاصي كه سبب كاهش ايمني مي شود Block مي شوند

وقتي به اينترنت وصل هستيد كامپيوترتان آدرس خاصي و منحصر به فردي بنام IP بخود مي گيرد. توسط اين آدرس كاربران ديگر در نقاط مختلف قادر خواهند بود توسط روشهايي به كامپيوترتان دسترسي يافته و آن را كاوش نمايند.

معرفي فايروال

شما مي توانيد از نسخه آزمايشی مجانيTrustix Personal Firewallبرروی كامپيوترتان و Trustix Enterprise Firwall در شبكه سازمان يا شركتتان استفاده نماييد. براي دسترسي به اين فايروالها به آدرسهای زير مراجعه نماييد.

http://www.personalfirewall.trustix.com/index.html

http://firewall.trustix.com/small

فايروال Windows XP

شركت مايكروسافت نسخه ضعيف و محدود شده اي را در سيستم عامل خود قرارداده است كه افراد متخصص در زمينه IT را به نوعي متحير ساخته است. اين فايروال بسيار محدود عمل كرده و تنها ايجاد ترافيك يك طرفه مي نمايد كه البته در Service Pack 2 شركت مايكروسافت سعي در اصلاح آن شده است.

نتيجه آنكه اگر نياز به محافظت سيستم كامپيوتري خود از حمله اشخاص ناشناس داريد فايروال نصب كنيد.

ويروس كشها :

ويروس چيست ؟ آيا با ويروس آشنا هستيد؟

كامپيوتر شما نمي تواند بدون وجود ويروس كشها در امان باشد و به فعاليت معمولي خود بدون هيچگونه مشكلي ادامه دهد. ويروس در واقع برنامه نرم افزاري كوچكي است كه ممكن است به برنامه هاي ديگر بچسبد و يا بطور مستقل به فعاليت مخرب خود بپردازد. ويروسها قادر هستند بدون وابستگي به ماهيت كاربر خود تكثير شده و نسخه هاي متعدد شبيه خود را بوجود آورد. تكثير مداوم و سرايت آن به كامپيوترهاي ديگر علاوه بر به هدر رفتن منابع سخت افزاري سبب مختل شدن نرم افزارهاي مختلف مي شود و يا ممكن است صدمات جبران ناپذيري به كامپيوتر و BIOS سيستم بزند. ويروسها از لحاظ دسته بندي كلي به Virus و Trojan و Worm تقسيم مي شوند.

براي محافظت كامپيوتر نياز به نصب ويروس كش مناسب و بروزرساني ليست ويروسهاي آن است .نرم افزار ضد ويروس Trustixويروس كشي جديد و قدرتمند مي باشد كه توسط شركت Trustix به بازاز عرضه شده است. براي تهيه نسخه مجاني آن به آدرس http://antivirus.trustix.com مراجعه كنيد.

گروه خبري News Group

گروه خبري ، محلي براي گفتگو كاربران مختلف در مورد مطالب متنوع مي باشد كه معمولا اين مطالب در قالب نوشتار است. كاربران مختلف اين مطالب را خوانده به آنها جواب مي دهند. يكي ديگر از امكانات اين گروه ها امكان به اشتراك گذاري اطلاعات مختلف نظير مقاله ، فيلم ، عكس و موسيقي است . در سالهاي اخير شاهد بوجود آمدن روزنامه هاي الكترونيكي در قالب اين گروه هاي خبري هستيم.گروه هاي خبري مي تواندمفيد و سرگرم كننده و يا گاهي مخرب است. گروههاي خبري زيادي در مورد موضوعات مختلف وجود دارند نظير گروههاي كامپيوتري ، فيلم و . . .

متاسفانه در سالهاي اخير گروههاي غير اخلاقي و غير قانوني بوجود آمده اند كه لزوم پرهيز از آنها بخصوص براي نوجوانان امري جدي است. باندهاي بزهكاري خاصي روي اينترنت وجود دارند كه با ترويج افكار خاص اهداف خود را دنبال مي كنند لذا هر آنچه در اين گروه هاي خبري است نبايد باور كرد. مدارس معمولا اين گروههاي خبري را محدود مي سازند .

Chat Room

امروزه كمتر جواني با مفهوم چت در اينترنت آشنا نيست. در واقع چت راهي براي ارتباط مردم در اقصي نقاط عالم مي باشد. آيا با مضرات چت آشنا هستيد؟ آيا به راستي با چه كسي گفتگو مي كنيد؟ آيا طرف مقابلتان را مي شنايد؟ فريب جوانان و نوجوانان از طريق چت امري است كه از جانب گروه هاي بزهكاري صورت مي گيرد.

Adware

Adware ها راهي براي تبليغ محصولات روي اينترنت مي باشد و هدف آن فروش بيشتر و درنتيجه كسب سود بيشتر است. سايتها و ابزارهاي مختلفي هستند كه با آنها پيشنهاد آگهي هاي Banner مي شود . شما نياز به پرداخت پول جهت ديدن اين نوع تبليغات نداريد بلكه آنها بطور خودكار و ناخواسته روي كامپيوتر شما باز شده و موجب آزار شما مي شوند . حتي ديده شده باز شدن بعضي از اين پنجره ها سبب محاوره كوتاه Banner با كاربر شده و نرم افزارهاي خاصي روي سيستم شما بطور ناخواسته نصب مي شود كه ممكن است سبب سوء استفاده از منابع كامپيوترتان توسط كاربران ناشناس شود. براي مقابله با اين برنامه ها استفاده از Trustix Personal Firewall توصيه می شود.

Home Page Hijackers

Hijackerها نرم افزارهايي هستند كه بطور ناخواسته روي كامپيوتر نصب مي شوند و به محض نصب يكي از اين نرم افزارهاي مزاحم Home Page كامپيوتر شما تغيير كرده و سايت خاصي جايگزين آن مي شود. در واقع Hijacker ها منشا فايل خود را در Startup Folder يا Registry Run Key قرار مي دهند و به محض روشن شدن كامپيوتر و بالا آمدن سيستم عامل اجرا خواهند شد. اين روند ، روندي نا خواسته و مخرب است كه حتي در صورت تمايل كاربر به برگرداندن Home Page ، Hijacker دوباره آن را به حالت اول در مي آورد. لذا نياز به كشف محل نرم افزار Hijacker و حذف آن از سيستم است.

Scum Ware

نرم افزارهايي هستند كه ممكن است بطور انتخابي و يا ناخواسته روي سيستم كامپيوتر نصب شوند. اين نرم افزارها كاربر را قادر مي سازد تا منابع خود را روي اينترنت به اشتراك گذارد و يا از منابع به اشتراك گذاشته ديگران استفاده نمايد. نرم افزار Kazaa يكي از نرم افزارهايي است كه توسط كاربر روي سيستم نصب مي شود و امكان به اشتراك گذاري را فراهم مي آورد.تنها با مراجعه به سايت Download.com متوجه شدم اين نرم افزار هفت ميليون بار Download شده و مورد استفاده قرارگرفته است. نسخه هاي ناخواسته Scum ware ها روي سيستم نصب مي شوند كه لينكهاي تبليغاتي و گاها غير تبليغاتي سايتهاي مختلف را بدون در نظر گرفتن تمايل كاربر به كامپيوترتان مرتبط مي سازد.

Pop Ups

وقتي Website اي را باز مي كنيد پنجره هاي كوچكي خودكار باز مي شوند كه حاوي مطالب تبليغاتي در هر زمينه اي هستند.نمي توان گفت اينكار ريسك جدي در امنيت كامپيوتر است اما بسيار آزاردهند مي باشد. تكنيك جديد براي استفاده از پنجره Pop Ups قراردادن اين پنجره هادر پايين صفحه website مي باشد. آيا تا به حال با بستن پنجره اي بازشدن پنجره ناخواسته ديگري را تجربه كرده ايد؟ نرم افزارهاي مختلفي براي مقابله با Pop Upها بوجود آمده اند كه به Anti pop ups معروفند.بهترين روشي كه براي مقابله وجود دارد نصب Google Toolbar مي باشد كه علاوه بر امكان جستجو روي اينترنت از باز شدن اين گونه پنجره ها جلوگيري مي نمايد.

http://toolbar.google.com

Messanger Service Spam

زمانيكه شركت مايكروسافت ويندوز NT خود را به بازار عرضه كرد سرويس خاصي را در قلب سيستم عامل قرارداد كه اين سرويس در ويندوز 2000 و ويندوز XP هم قرارگرفت. كسي واقعا دليل فعال شدن اين سرويس را در سيستم عامل ويندوز نمي داندو تنها اين سرويس Spammerها را قادر مي سازد وقتي به اينترنت وصل هستيد تبليغات مزاحمت سازرا برايتان ارسال نمايند. آيا از اينكه كامپيوتر شما سرويسي براي استفاده ديگران دارد ناراحت نيستيد؟ با نصب Service Pack2 در ويندوزXP قادر به از كارانداختن اين سرويس خواهيد شد.

Windows Update

وقتي ويندوز جديدي نصب مي كنيد اين ويندوز بروزرساني نشده است. لذا نياز به Update آن داريد. سرويسي در ويندوز وجود دارد كه وقتي به اينترنت وصل هستيد سيستم شمارا Scan كرده و به شما پيغام مي دهد كه آيا نياز به نصب Update جديد هست؟ براي بروزرساني ويندوز كامپيوتر خود به سايت مايكروسافت مراجعه نماييد.

http://www.microsoft.com

کلیاتی درباره امنیت شبکه

2009-09-26T09:32:00.001+03:30

وقتي از امنيت شبكه صحبت می کنیم، مباحث زيادي قابل طرح و بررسی هستند، موضوعاتي كه هر كدام به تنهايي مي توانند در عین حال جالب، پرمحتوا و قابل درك باشند. اما وقتي صحبت كار عملي به ميان می آید، قضيه تا حدودي پيچيده مي شود. تركيب علم و عمل، احتياج به تجربه دارد و نهايت هدف يك علم بعد كاربردي آن است.�

�وقتي دوره تئوري امنيت شبكه را با موفقيت پشت سر گذاشتيد و وارد محيط كار شديد، ممكن است اين سوال برایتان مطرح شود كه " حالا بايد از كجا شروع كرد؟ اول كجا بايد ايمن شود؟ چه استراتژي را در� پيش گرفت و كجا كار را تمام كرد؟ به اين ترتيب " انبوهي از اين قبيل سوالات فكر شما را مشغول مي كند و كم كم حس مي كنيد كه تجربه كافي نداريد (كه البته اين حسي طبيعي است ).

� پس اگر شما نيز چنين احساسي داريد و مي خواهيد يك استراتژي علمي - كاربردي داشته باشيد، تا انتهاي اين مقاله را بخوانيد.

هميشه در امنيت شبكه موضوع لايه هاي دفاعي، موضوع داغ و مهمي است. در اين خصوص�نيز نظرات مختلفي وجود دارد. عده اي فايروال را اولين لايه دفاعي مي دانند، بعضي ها هم Access List رو اولين لايه دفاعي مي دانند، اما واقعيت اين است كه هيچكدام از اين‌ها، اولين لايه دفاعي محسوب نمي شوند. به خاطر داشته باشيد�كه اولين لايه دفاعي در امنيت شبكه و حتي امنيت فيزيكي وجود يك خط مشي (Policy) هست. بدون policy، ليست كنترل، فايروال و هر لايه ديگر، بدون معني مي شود و اگر بدون policy شروع به ايمن سازي شبكه كنيد، محصول وحشتناكي از كار در مي آید.

با اين مقدمه، و با توجه به اين كه شما policy مورد نظرتان را كاملا تجزيه و تحليل كرديد و دقيقا مي دانيد كه چه مي خواهید و چه نمي خواهيد، كار را شروع مي‌شود. حال بايد پنج مرحله رو پشت سر بگذاريم تا كار تمام شود. اين پنج مرحله عبارت اند از :

�1- Inspection ( بازرسي )

2- Protection ( حفاظت )

3- Detection ( رديابي )

4- Reaction ( واكنش )

5- Reflection ( بازتاب)

در طول مسير ايمن سازي شبكه از اين پنج مرحله عبور مي كنيم، ضمن آن كه اين مسير، احتياج به يك� تيم امنيتي دارد و يك نفر به تنهايي نمي تواند اين پروسه را طي كند.

1- اولين جايي كه ايمن سازي را شروع مي كنيم، ايمن كردن كليه سنديت هاي (authentication) موجود است. معمولا رايج ترين روش authentication، استفاده از شناسه كاربري و كلمه رمز است.

مهمترين قسمت هايي كه بايد authentication را ايمن و محكم كرد عبارتند از :

- كنترل كلمات عبور كاربران، به ويژه در مورد مديران سيستم.

- كلمات عبور سوييچ و روتر ها ( در اين خصوص روي سوييچ تاكيد بيشتري مي شود، زيرا از آنجا كه اين ابزار� (device) به صورت plug and play كار مي كند، اكثر مديرهاي شبكه از config كردن آن غافل مي شوند. در حالي توجه به اين مهم� مي تواند امنيت شبكه را ارتقا دهد. لذا� به مديران امنيتي توصيه ميشود كه حتما سوييچ و روتر ها رو كنترل كنند ).

- كلمات عبور مربوط به

SNMP.

- كلمات عبور مربوط به پرينت سرور.

- كلمات عبور مربوط به محافظ صفحه نمايش.

در حقيقت آنچه كه شما در كلاس‌هاي امنيت شبكه در مورد Account and Password Security ياد گرفتيد اين جا به كار مي رود.

2- گام دوم نصب و به روز رساني� آنتي ويروس ها روي همه كامپيوتر ها، سرورها و ميل سرورها است. ضمن اينكه آنتي ويروس هاي مربوط به كاربران بايد به صورت خودكار به روز رساني شود و آموزش هاي لازم در مورد فايل هاي ضميمه ايميل ها و راهنمايي لازم جهت اقدام صحيح در صورت مشاهده موارد مشكوك نيز بايد به� كاربران داده شود.

3 - گام سوم شامل نصب آخرين وصله هاي امنيتي و به روز رساني هاي امنيتي سيستم عامل و سرويس هاي موجود است. در اين مرحله علاوه بر اقدامات ذكر شده، كليه سرورها، سوييچ ها، روتر ها و دسك تاپ ها با ابزار هاي شناسايي حفره هاي امنيتي بررسي مي شوند تا علاوه بر شناسايي و رفع حفره هاي امنيتي، سرويس هاي غير ضروري هم شناسايي و غيرفعال بشوند.

4-در اين مرحله نوبت گروه بندي كاربران و اعطاي مجوزهاي لازم به فايل ها و دايركتوري ها است. ضمن اينكه اعتبارهاي( account) قديمي هم بايد غير فعال شوند.

�گروه بندي و اعطاي مجوز بر اساس يكي از سه مدل استاندارد Access Control Techniques يعني MAC , DAC يا RBAC انجام مي شود. بعد از پايان اين مرحله، يك بار ديگر امنيت سيستم عامل بايد چك شود تا چيزي فراموش نشده باشد.

5- حالا نوبت device ها است كه معمولا شامل روتر، سوييچ و فايروال مي شود. بر اساس policy موجود و توپولوژي شبكه، اين ابزار بايد config شوند. تكنولوژي هايي مثل NAT , PAT و filtering و غيره در اين مرحله مطرح مي شود و بر همين علت اين مرحله خيلي مهم است. حتي موضوع مهم IP Addressing كه از وظايف مديران شبكه هست نيز مي تواند مورد توجه قرار گيرد تا اطمينان حاصل شود كه از حداقل ممكن براي IP Assign به شبكه ها استفاده شده است.

6- قدم بعد تعيين استراژي تهيه پشتيبان(backup) است. نكته مهمي كه وجود دارد اين است كه بايد مطمئن بشويم كه سيستم backup و بازيابي به درستي كار كرده و در بهترين حالت ممكن قرار دارد.

7- امنيت فيزيكي. در اين خصوص� اول از همه بايد به سراغ UPS ها رفت. بايد چك كنيم كه UPS ها قدرت لازم رو براي تامين نيروي الكتريكي لازم جهت كار كرد صحيح سخت افزار هاي اتاق سرور در زمان اضطراري را داشته باشند. نكات بعدي شامل كنترل درجه حرارت و ميزان رطوبت،ايمني در برابر سرقت و آتش سوزي است. سيستم كنترل حريق بايد به شكلي باشد كه به نيروي انساني و سيستم هاي الكترونيكي آسيب وارد نكند. به طور كل آنچه كه مربوط به امنيت فيزيكي مي شود در اين مرحله به كار مي رود.

8- امنيت وب سرور يكي از موضوعاتي است كه بايد وسواس خاصي در مورد آن داشت.به همين دليل در اين قسمت، مجددا و با دقت بيشتر وب سرور رو چك و ايمن مي كنيم. در حقيقت، امنيت وب نيز در اين مرحله لحاظ مي شود.

(توجه:هيچ گاه� اسكريپت هاي سمت سرويس دهنده را فراموش نكنيد )

9 - حالا نوبت بررسي، تنظيم و آزمايش� سيستم هاي Auditing و Logging هست. اين سيستم ها هم مي تواند بر پايه host و هم بر پايه network باشد. سيستم هاي رد گيري و ثبت حملات هم در اين مرحله نصب و تنظيم مي شوند. بايد مطمئن شوید كه تمام اطلاعات لازم ثبت و به خوبي محافظت مي شود. در ضمن ساعت و تاريخ سيستم ها درست باشد چرا كه در غير اين صورت كليه اقداما قبلي از بين رفته و امكان پيگيري هاي قانوني در صورت لزوم نيز ديگر� وجود نخواهد داشت.

10- ايمن كردن Remote Access با پروتكل و تكنولوژي هاي ايمن و Secure گام بعدي محسوب مي شود. در اين زمينه با توجه به شرايط و امكانات، ايمن ترين پروتكل و تكنولوژي ها را بايد به خدمت گرفت.

11 - نصب فايروال هاي شخصي در سطح host ها، لايه امنيتي مضاعفي به شبكه شما ميدهد. پس اين مرحله را نبايد فراموش كرد.

12 - شرايط بازيابي در حالت هاي اضطراري را حتما چك و بهينه كنيد. اين حالت ها شامل خرابي قطعات كامپيوتري، خرابكاري كاربران، خرابي ناشي از مسايل طبيعي ( زلزله - آتش سوزي – ضربه خوردن - سرقت - سيل) و خرابكاري ناشي از نفوذ هكرها، است. استاندارد هاي warm site و hot site را در صورت امكان رعايت كنيد.

به خاطر داشته باشید كه " هميشه در دسترس بودن اطلاعات "، جز، قوانين اصلي امنيتي هست.

13- و قدم آخر اين پروسه كه در حقيقت شروع يك جريان هميشگي هست، عضو شدن در سايت ها و بولتن هاي امنيتي و در آگاهي ازآخرين اخبار امنيتي است.

طريقه مانت كردن در لينوكس

2009-09-26T09:31:00.001+03:30

اضافه كردن درايو ويندوز با فرمت NTFS

ما بطور معمول براي اضافه كردن يك دستگاه جديد يا يك پارتيشن جديد از دستورMount استفاده مي كنيم.

بطور مثال براي اضافه كردن يك كول ديسك از دستور زير استفاده مي كنيم.

Mount /dev/sda1 /mnt/cool disk

حال درايو ويندوز ما هم يك پارتيشن مي باشد ولي اين پارتيشن را به طريق يك كول ديسك نمي توان به درايوهاي لينوكس اضافه كرد.

چرا؟

بدليل اينكه لينوكس به طور مستقيم از فرمتNTFS پشتيباني نمي كند.و اين مسئله به كرنل لينوكس باز مي گردد.

حال مي خواهيم ببينيم كه چگونه مي توان فايل فرمتNTFS را به لينوكس اضافه كرد.

1.ابتدا بسته نرم افزاري كه توسط شركت هاي مختلف براي اين كار ارائه شده را دريافت مي كنيم. كه مي توان اين بسته ها را از آدرس زير دريافت كرد.

http://linux-ntfs.sourceforge.net/rpm/downloads.html

2.زمان دريافت اين بسته هاي نرم افزاري بايد دقت داشته باشيد كه بسته نرم افزاري مطابق با دستگاه خود را دريافت كنيد.

بطور مثال با زدن دستور زير مي توانيد كه سخت افراز دستگاه شما چيست و چه بسته هايي با آن سازگاراست.

Uname –a

Linux localhost.localdomain 2.4.22-1.2115.nptl #1 Wed Oct 29 15:42:51 EST 2003 i686 i686 i386 GNU/Linux

همانطوركه مي بينيد اين دستگاه مورد نظر با نامlocalhost در محيط شبكهlocaldomain و با كرنل 2.22-1.2115 مي باشد و همچنينi686 مي باشد كه اين قسمت آخر مي گويد كه ما از دستگاه پنتيوم استفاده مي كنيم. و اگر دستگاه شماAmd مي باشد موقع دريافت فايل بايد نسخهAthlon آنرا دريافت كنيد.

3.بعد از دريافت فايل مورد نظر بوسيله دستور زير آنرا نصب مي كنيم.

Rpm –ivh نام فايل

4.حال كرنل دستگاهما دارا اين قدرت شده است كه بتواند درايوهاي با فرمتNTFS را بر روي خود اضافه كند.

5.با زدن دستور زير ابتدا متوجه مي شويم كه نام درايو مورد نظر ما از نظر لينوكس چه مي باشد.

Fdisk –l

خروجي اين دستور مانند شكل زير مي باشد كه البته من در اين دستگاهم فقط لينوكس داشتم ولي برفرض كه اولين خط ما بدين صورت بود :

/dev/hda1 * 1 13 104391 83 NTFS

نام اين درايو ما/dev/hda1 مي بود.

6.حال بايد داخل يك دايركتوري كه فضاي كافي داشته باشد برويم كه معمولا اين ادرس مي باشد.

/mnt/

البته اين دايركتوري در كينوكس به عنوان يك پارتيشن شناخته مي شود.

حال در اين دايركتوري يا پارتيشن يك دايركتوري ديگر با نامWindows درست مي كنيم.

7.حال بوسيله دستور زير درايو ويندوز خود را در لينوكس اضافه مي كنيم.

Mount –t ntfs /dev/hda1 /mnt/Windows

در حال حاضر ما محتويات داخل درايو ويندوزي خود را در لينوكس داريم اما زماني كه لينوكس را از دوباره را اندازي كنيم اين اطلاعات ويندوز ما ديگر در آن دايركتوري موجود نمي باشد.

چه بكنيم؟

ما در اين جا مي بايست به لينوكس خود دستور دهيم كه بعد از هر بار بالا آمدن اين درايو ها را دوبارهmount كند.

براي اين كار چندين راه داريم كه من يك راه آنرا اينجا مي گم.

1.ابتدا متوجه بشيد كه از چه بوت لودري استفاده مي كنيد.

2.بعد از اينكه متوجه شديد كه ازGrub ياLilo استفاده مي كنيد از يكي از روشهاي زير استفاده كنيد.

اين تغييرات را در فايلLilo.conf در دايركتوري/etc/انجام مي دهيم:

other = /dev/hda1 table = /dev/hda label = Windows

اين تغييرات را در فايلGrub.conf در دايركتوري/boot/grub انجام مي دهيم:

title Windows root (hd0,0) makeactive chainloader +1

توجه داشته باشيد كه در لودر گراب ترتيب پارتيشن ها چنين است :

Hda1 = hd0,0

Hda4 = hd2,3

Hda5 = hd2,4

با اين كار هر بار كه لينوكس بالا بيايد دراينو مورد نظر شما را هم اضافه مي كند.

آشنایی با mod_security

2009-09-26T09:30:00.001+03:30

اجرا کردن نرم‌افزارهای تحت وب ممکن است شبیه بازی کردن بازی رولت روسی باشد. با اینکه رسیدن به یک سطح امنیتی بالا روی وب در تئوری ممکن است، ولی در جهان واقعی همیشه یک نقطه ضعیف وجود دارد. تنها یک لغزش و خطا در کد کافی است تا حمله کنندگان را قادر سازد تا به اطلاعات شما دسترسی پیدا کنند. اگر شما یک نرم‌افزار تحت وب عمومی با کمی پیچیدگی در حال اجرا داشته باشید، این احتمال وجود دارد که نوعی اشکال امنیتی در آن وجود داشته باشد. برای مثال URL مثال زیر را ببینید:

http://www.webapp.com/login.php?username=admin';DROP%20TABLE%20users--

در صورتی که نرم‌افزار شما در مقابل SQL Injection ضعف داشته باشد، فراخوانی آدرس بالا ممکن است به راحتی کلیه اطلاعات کاربرانتان را پاک کند. آیا از اطلاعات بانک اطلاعاتی خود بطور مرتب نسخه‌های پشتیبان تهیه می‌کنید؟

mod_security یک سیستم کشف و پیشگیری از مزاحمت مخصوص برنامه‌های کاربردی وب است. به زبان دیگر می‌توان آنرا دیوار آتش برنامه‌های کاربردی وب نیز نامید. این سیستم به صورت یک ماژول بر روی سرویس‌دهنده وب آپاچی نصب شده و همانند یک چتر حفاظتی بر روی برنامه‌های کاربردی وب عمل می‌نماید.

چرا باید از mod_security استفاده کنید؟
چند سال پیش که من (نگارنده) شروع به کار بر روی mod_security کردم، از snort برای مانیتور کردن ترافیک وب خود استفاده می‌کردم. من خیلی خوب کار کرده بودم. به Snort گفته بودم که چه کلمات کلیدی برای من جالب است و این برنامه هرگاه که به این کلمات کلیدی بر می‌خورد، به من اطلاع می‌داد. ولی من به چیز بیشتری نیاز داشتم. من مایل بودم بتوانم آزادی لازم برای تعریف قوانین پیچیده و توانایی اجرای عکس العمل‌های مرتبط با HTTP را داشته باشم. علاوه بر این، نصب و پیاده سازی یک سیستم کشف مزاحمت (IDS) هر جا که یک سرویس‌دهنده وب وجود داشته باشد کاری است بسیار وقت گیر و گران.

در همان زمان سعی کردم تا از ترکیب mod_rewrite و mod_setenvif استفاده کنم. با استفاده از mod_rewrite تشخیص کلماتی مانند drop و table بسیار آسان بود و می‌توانستم سرویس گیرنده ارسال کننده چنین کلماتی را به آدرس دیگری دور از نرم‌افزار وب هدایت کنم تا از حمله جلوگیری شود. البته این کار تنها جلوی نفوذگران کم تجربه را می‌گرفت. نفوذگران پرتجربه‌تر می‌توانستند با بکارگیری متد POST بجای GET همان URL مورد نظرشان را فراخوانی کنند. از آنجایی که متغییرهای ارسال شده توسط متد پست توسط بسیاری از ماژول‌های آپاچی در نظر گرفته نمی‌شوند، حمله می‌توانست انجام شود.

اکنون که نیاز به داشتن یک ابزار جدید برای پوشش دادن این نیاز حفاظتی ایجاد شده بود، من دو راه در مقابل خود داشتم: از جاوا استفاده کنم و یک سیستم Reverse proxy و Application Gateway برای نرم‌افزارهای تحت وب بنویسم، یا اینکه یک ماژول برای آپاچی بنویسم که در بالای کدهای موجود اجرا شود. راه نخست مستلزم صرف وقت بسیار بود و شاید از نتیجه کار نیز تعداد بسیار کمی استفاده می‌کردند (خودم هم از آن استفاده نمی‌کردم!) از آنجایی که مایل بودم ابزاری بنویسم که قابل انعطاف و سهل الاستفاده باشد، راه دوم را انتخاب کردم و هرگز پشت سر خود را نگاه نکردم.

به مثالی که در بالا زدیم باز می‌گردیم. برای جلوگیری mod_security از حمله‌ای که با drop table صورت می‌گیرد، کافی است خط زیر را به فایل پیکربندی سرویس‌دهنده آپاچی خود اضافه کنید:

SecFilter "drop[[:space:]]table"

تنها پارامتر SecFilter یک Regular Expression است که به درخواست‌های وارد شده به سرویس‌دهنده اعمال می‌گردد. این شبیه کاری است که mod_rewrite انجام می‌دهد با این تفاوت که mod_security هم بر روی GET و هم بر روی POST عمل می‌کند. اینجا لازم است بگویم که پیاده سازی قابلیت مانیتور کردن POST بر روی آپاچی 1.3 کار بسیار دشوار بود.

نصب و پیکربندی
یکی از بهترین راه‌های نصب mod_security کامپایل آن با استفاده از کد منبع است:

$ /path/to/apache/bin/apxs -cia mod_security.c

# apachectl stop

# apachectl start

برای اینکه قادر باشید تا ماژول‌های آپاچی را با استفاده از apxs کامپایل و نصب کنید، باید بسته apache-dev را که به همراه توزیع شما موجود است، نصب کنید. مثلا در دبیان و توزیع‌های مبتنی بر آن می‌توانید از دستور زیر برای نصب apache-dev استفاده کنید:

# apt-get install apache-dev

در صورتی که بخواهید ماژول mod_security را بدون کامپایل نصب کنید، به احتمال قوی آن نیز به همراه توزیع مورد استفاده شما ارائه شده است. در دبیان می‌توانید با دستور زیر آنرا نصب کنید:

# apt-get install libapache-mod-security

پس از نصب باید اطمینان حاصل کنید که ماژول آن در سرویس‌دهنده فعال باشد. کافی است بررسی کنید که خط زیر در فایل etc/apache/modules.conf/ وجود داشته باشد و در صورتی که نیست آنرا بصورت دستی اضافه کنید:

LoadModule security_module /usr/lib/apache/1.3/mod_security.so

پس از اتمام نصب باید تعدادی خط به فایل پیکربندی سرویس‌دهنده آپاچی اضافه کنید:

    # Turn the filtering engine On or Off

    SecFilterEngine On

    # Make sure that URL encoding is valid

    SecFilterCheckURLEncoding On

    # Unicode encoding check

    SecFilterCheckUnicodeEncoding Off

    # Only allow bytes from this range

    SecFilterForceByteRange 0 255

    # Only log suspicious requests

    SecAuditEngine RelevantOnly

    # The name of the audit log file

    SecAuditLog logs/audit_log

    # Debug level set to a minimum

    SecFilterDebugLog logs/modsec_debug_log

    SecFilterDebugLevel 0

    # Should mod_security inspect POST payloads

    SecFilterScanPOST On

    # By default log and deny suspicious requests

    # with HTTP status 500

    SecFilterDefaultAction "deny,log,status:500"

در خطوط بالا، من توضیحات را باقی گذاشته‌ام تا کاملا قابل درک باشد. تنظیمات بالا mod_security را فعال خواهد ساخت ولی با این تنظیمات کار زیادی برای شما انجام نمی‌دهد. همیشه بهترین راه شروع با یک تنظیم ساده و تکمیل کردن آن با دستورات اضافه‌تر است.

خوب حالا این چه کار می‌کند؟
حتی با این تنظیم ساده نیز mod_security دو سود دارد. نخست اینکه تعدادی تکنیک ضد گریز زنی اجرا می‌کند و باعث می‌شود که ورودی رسیده به سرویس‌دهنده یک ورودی متعارف و استاندارد باشد. این در قدم بعدی که شروع به اضافه کردن قوانین فیلترینگ می‌کنید، مفید خواهد بود. تصور کنید می‌خواهید جلوی اجرای دستور ps را با استفاده از یک Regular Expression مانند bin/ps ax/ بگیرید. این کار جلوی فراخوانی همین دستور را خواهد گرفت ولی در مقابل فراخوانی‌هایی مانند bin/ps%20ax/ یا bin//ps ax/ یا bin/ ./ps ax/ کاری انجام نخواهد داد. در زیر لیستی از کارهایی که mod_security در این مورد خواهد داد را می‌بینید:

- حذف چند اسلش متوالی (//)
- حذف فراخوانی‌های دایرکتوری جاری (/.)
- / و \ را بصورت یکسان تلقی می‌کند (فقط بر روی ویندوز)
- عملیات URL Decoding را انجام می‌دهد
- بایت‌های خالی (00%) و فضاهای خالی را حذف می‌کند

دومین سود با فعال شدن تعدادی از بررسی‌های توکار فراهم می‌شود:

- بررسی صحت URL Encoding
- بررسی صحت Unicode Encoding
- بررسی صحت Byte Range که تنها مقادیر کاراکتری مشخصی می‌توانند به عنوان بخشی از درخواست قرار گیرند

عکس العمل‌ها
هرگاه ورودی با یکی از قوانین تعریف شده مطابقت داشته باشد، تعدادی عکس العمل صورت خواهد گرفت. در بسیاری از مواقع، عکس العمل پیش‌گزیده که با SecDefaultAction تعریف می‌شود، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این امکان وجود دارد تا برای هر قانون تعریف شده توسط SecFilter یک عکس العمل تعریف نمود. این کار با ارسال پارامتر دوم به این دستور یا پارامتر سوم به SecFilterSelective انجام می‌گیرد. عکس العمل‌های مورد پشتیبانی عبارتند از:

- deny : که درخواست وارد شده را رد می‌کند.
- allow : پردازش قوانین را متوقف کرده و به درخواست اجازه عبور می‌دهد.
- status: nnn : با یک شماره وضعیت HTTP پاسخ می‌دهد.
- redirect: url : درخواست را به صفحه دیگری هدایت می‌کند.
- exec: cmd : یک دستور یا اسکریپت را اجرا می‌کند.
- log : درخواست را در سیستم ثبت رخداد ثبت می‌کند.
- nolog : درخواست را ثبت نخواهد کرد.
- pass : از قانون فعلی عبور کرده و قانون بعدی را بررسی خواهد کرد.
- pause: nnn : تقاضا را برای مقدار nnn میلی ثانیه متوقف می‌کند. باید در استفاده از این عکس العمل مراقبت کافی را داشته باشید. با هر توقف، یک پروسه آپاچی متوقف می‌شود و استفاده ناصحیح از این عکس العمل می‌تواند حمله کننده را قادر به ایجاد حملات DOS بر روی سرویس‌دهنده شما کند.

عکس العمل‌های دیگری نیز وجود دارد که هماننده آنچه در mod_rewrite می‌بینیم، بر نحوه حرکت در میان قوانین موثر است:

- chain: قانون بعدی موجود در زنجیره را بررسی می‌کند. هنگامی که عبور از یک قانون با شکست مواجه می‌شود، بقیه قوانین باقیمانده در زنجیره نیز نادیده گرفته می‌شوند.
- skipnext: n: از قانون جاری به n قانون بعدی حرکت می‌کند.

قوانین فیلترینگ
این قوانین به دو روش نوشته می‌شوند. در ساده‌ترین روش:

SecFilter keyword

کلمه کلیدی مشخص شده بر روی خط نخست درخواست‌های GET و یا محتویات درخواست‌های POST در صورت وجود اعمال می‌گردد. این نحوه استفاده بسیار ساده بوده و شاید بیشتر برای مقالات آموزشی نظیر این مقاله مناسب باشد. در مقابل بهتر است قانون را به شکل زیر بکار بگیرید:

SecFilterSelective "variable list separated with |" keyword

استفاده از چنین قوانینی امکان تجزیه و تحلیل بهتر و مصرف کمتر زمان CPU را فراهم می‌کند. خوب، بجای ادامه دادن و خسته کردن شما با قوانین مختلف، اکنون به چند مثال جالب می‌پردازیم. این نمونه مثال‌ها، مثال‌هایی هستند که بیشترین کاربردها را در جهان واقعی دارا می‌باشند.

در مثال زیر، اجازه عبور تنها به یک شماره IP مشخص (مانند ایستگاه کاری من) داده خواهد شد. هیچ قانون دیگری پردازش نشده و از آنجایی که این قانون نماینده ایجاد حمله خاصی نیست، ثبت هم نمی‌شود:

SecFilterSelective REMOTE_ADDR "^IP_ADDRESS_HERE$" nolog,allow

در مثال زیر دسترسی کامل از کامپیوتر کیفی‌ام هنگامی که در سفر هستم می‌دهد. بدلیل اینکه شماره IP من در این مورد نامشخص است، دسترسی با استفاده از وجود یک رشته به نام Blend 42 در فیلد User-Agent داده می‌شود. البته میزان حفاظت این گونه محدودیت‌هایی پایین است ولی می‌تواند در بالای مکانیسم‌های دسترسی دیگر جالب باشد:

SecFilterSelective HTTP_USER_AGENT "Blend 42"

در مثال زیر، از ارسال کدهای SQL Injection با استفاده از کوکی‌ها جلوگیری خواهد شد. در صورتی که کوکیی وجود داشته باشد، تنها اگر حاوی اعداد ۱ تا ۹ باشد اجازه عبور خواهد داشت.

SecFilterSelective COOKIE_sessionid "!^(|[0-9]{1,9})$"

در مثال زیر، وجود سرایندهای HTTP_USER_AGENT و HTTP_HOST بررسی می‌شود. معمولا حمله کننده‌های بررسی‌های خود را با استفاده از ابزارهای ساده‌ای مانند telnet انجام می‌دهند و تمامی سرایندهای لازم را مانند آنچه مرورگرها انجام می‌دهند، ارسال نمی‌کنند. چنین درخواست‌هایی را می‌توانید رد، ثبت یا مانیتور کنید.

SecFilterSelective "HTTP_USER_AGENT|HTTP_HOST" "^$"

در مثال زیر از هر گونه upload فایل از طریق مرورگرها جلوگیری به عمل خواهد آمد. این راهی ساده ولی موثر است. رد تقاضاها با استفاده از نوع محتویات مورد استفاده برای ارسال فایل‌ها:

SecFilterSelective "HTTP_CONTENT_TYPE" multipart/form-data

قانون نمایش داده شده در مثال زیر، تمامی درخواست‌های بدون سرایند Accept را برای بررسی‌های آینده ثبت می‌کند. باز هم جلوی درخواست‌های ارسالی دستی که حاوی تمامی سرایندها نیستند، می‌تواند گرفته شود. زیر نظر گرفتن سرایند Keep-Alive نیز گزینه خوب دیگری است.

SecFilterSelective "HTTP_ACCEPT" "^$" log,pass

قانون نمایش داده شده در مثال زیر، هنگامی که رئیسم یکبار دیگر کلمه عبور خود را فراموش کرده باشد، یک نامه الکترونیکی برای من ارسال می‌کند. در مثال زیر ما دو قانون داریم. نخستین قانون هنگامی اجرا می‌شود که یک فایل خاص فراخوانی شود. (در مثال ما فایلی که پیغام Login Failed را نمایش می‌دهد.) در قانون دوم هنگامی که کلمه عبور استفاده شده ceo باشد، اجرا می‌شود. همانطور که می‌بینید، یک اسکریپت خارجی را نیز اجرا می‌کند که این اسکریپت نامه را خواهد فرستاد.

SecFilterSelective REQUEST_URI "login_failed\.php" chain

SecFilterSelective ARG_username "^ceo$" log,exec:/home/apache/bin/notagain.pl

مثال بعدی ربات Google را که می‌توان آنرا با استفاده از فیلد User-Agent تشخیص داد، به آدرس دیگری هدایت کرده و اجرا شدن قانون را نیز ثبت نمی‌کند.

SecFilter HTTP_USER_AGENT "Google" nolog,redirect:http://www.google.com

مثال زیر، درخواست‌های ورودی به سرویس‌دهنده را برای وجود جاوا اسکریپت‌ها بررسی می‌کند آنهایی را که در متغییرهای با نام html قرار دارند، مورد پذیرش قرار می‌دهد. رد کردن تمامی درخواست‌های حاوی تگ‌های جاوا اسکریپت می‌تواند مشکل ساز باشد. مخصوصا.هنگامی که بر روی سرویس‌دهنده شما نرم‌افزارهای مدیریت محتوا نصب شده باشد:

SecFilter "ARGS|!ARG_html" "<[:space:]*script"

در آخرین مثال، چگونگی داشتن چند تنظیم برای mod_security نمایش داده شده است. به اینصورت شما می‌توانید تنظیمات خاصی را بر روی یک برنامه کاربردی نصب شده بر روی سرویس‌دهنده وب اعمال کنید. به چگونگی استفاده از دستور SecFilterInheritance توجه کنید. این دستور به mod_security می‌گوید که تمامی تنظیمات به ارث رسیده از بخش اصلی mod_security را در نظر نگرفته و با مقادیر تازه‌ای شروع کند.

    SecFilterForceByteRange 32 126

    # Use this directive not to inherit rules from the parent context

    SecFilterInheritance Off

    # Developers often have special variables, which they use

    # to turn the debugging mode on. These two rules will

    # allow the use of a variable "debug" but only coming from

    # the internal network

    SecFilterSelective REMOTE_ADDR "!^192.168.254." chain

    SecFilterSelective ARG_debug "!^$"

ملاحضات لازم برای سرعت
من به شخصه هرگز مشکلی با سرعت در مورد mod_security نداشته‌ام. با آزمایشاتی که انجام داده‌ام، تفاوت سرعت چیزی در حدود ۱۰ درصد بوده است. البته در شرایط واقعی، افت سرعت کمتر است. بر روی سایت‌های وب واقعی، یک درخواست ممکن است شامل درخواست‌های زیادی برای اقلام استاتیک سایت مانند تصاویر، Stylesheet ها و مانند آن باشد. با استفاده از دستور زیر به mod_security خواهید گفت تا این اقلام را در نظر نداشته باشد:

SecFilter DynamicOnly

به طور عمده، گلوگاه mod_security در انجام عملیات خواندن/نوشتن روی دیسک است. باید دقت کنید که هرگر حالت Debug روی یک سرویس‌دهنده کاری فعال نباشد و حالت ثبت رخداد کامل را نیز در صورتی که واقعا به آن نیازی ندارید، فعال نکنید. در مثال‌های نمایش داده شده در بالا، mod_security تنها برای ثبت رخدادهای خاصی تنظیم شده است.

سایر قابلیت‌ها

الف) chroot داخلی
در صورتی که سعی کرده باشید تا یک سرویس‌دهنده وب را در حالت chroot اجرا کنید، دیده‌اید که برخی اوقات این یک کار دشوار است. با استفاده از mod_security این پیچیدگی به کناری خواهد رفت. با یک دستور می‌توانید یک سرویس‌دهنده در حالت chroot داشته باشید:

SecChrootPath /chroot/home/web/apache

تنها نکته لازم این است که مسیر سرویس‌دهنده در chroot مشابه مسیر سرویس‌دهنده در خارج از chroot باشد. مثلا برای مثال بالا باید home/web/apache/ باشد. برای اینکه حتی فرایند chroot کردن آسانتر نیز باشد، شرایطی فراهم شده است که می‌توانید یک chroot تنها حاوی اطلاعات داشته باشید. این از آنجایی امکانپذیر است که فراخوانی chroot به صورت داخلی انجام می‌گیرد.

ب) تغییر امضای سرویس‌دهنده
حمله کنندگان و اسکریپت‌های خودکار بطور دائم اطلاعات مربوط به شماره نسخه سرویس‌دهنده شما را که در متغییر server موجود در سرایند HTTP ارسال می‌گردد، جمع آوری می‌کنند. برای تغییر این مقدار شما باید کد منبع آپاچی را تغییر دهید. با استفاده از دستور زیر به راحتی خواهید توانست تا نام سرویس‌دهنده خود را تغییر دهید. البته برای استفاده از این گزینه، در صورتی که از آپاچی سری 1.3 استفاده می‌کنید، برای استفاده از این قابلیت باید mod_headers فعال باشد.

SecServerSignature "Microsoft-IIS/5.0"

مدیریت از راه‌دور با استفاده از SSH

2009-09-26T09:29:00.001+03:30

هر مدیر سیستمی که عهده‌دار اداره دو یا چند سرویس‌دهنده شبکه است، نیاز به اداره کردن آنها از راه دور دارد. وجود چنین امکانی امکان فراهم کردن یک مدیریت تمرکزیافته‌تر را فراهم می‌سازد.سیستم‌عامل لینوکس ابزارهای مدیریت سیستم بسیار کارآمدی را فراهم کرده است به نحوی که می‌توانید مانیتور و صفحه‌کلید را از روی تمامی سرویس‌دهنده‌های خود حذف نموده و تنها کیس سیستم را در اتاق سرویس‌دهنده‌ها قرار دهید که این به نوبه خود امنیت سیستم‌ها را در مقابل حملات محلی نیز افزایش خواهد داد. با استفاده از این ابزارها شما به هیچ وجه احساس نخواهید کرد که در پشت کنسول سرویس‌دهنده مورد نظر قرار ندارید.ابزارهای مدیریت راه دور نه تنها برای اداره سرویس‌دهنده‌ها مناسب هستند، بلکه برای تنظیم و پیکربندی ایستگاه‌های کاری موجود روی شبکه نیز ابزارهای بسیار سودمندی به شمار می‌روند. تصور کنید هنگامی که نیاز دارید تا تنظیمی را روی یک ایستگاه کاری شبکه خود انجام دهید در حالی که سرتان بسیار شلوغ است و اصلا مایل نیستید که از پشت میزتان تکان بخورید و چند طبقه بالا و پایین حرکت کنید. به سرعت می‌توانید وارد ایستگاه کاری مورد نظر شده و تنظیمات لازم را انجام دهید. بدون اینکه حتی ۱ متر از جای خود حرکت کرده باشید.
برای اداره سیستم در حالت متنی، ابزارهای متفاوتی مانند telnet، rsh و ssh وجود دارند. به هیچ وجه توصیه نمی‌کنیم که از rsh یا telnet برای مدیریت راه‌دور سیستم‌های خود استفاده نمایید. زیرا ارتباطات این دو ابزار در مقابل حملات حفاظت شده نیستند. در صورتی که یک نرم‌افزار sniffer در شبکه شما جاسازی شده باشد، حمله کننده قادر خواهد بود تمامی کلمات عبور شما را کشف نماید. SSH از پروتکل SSL جهت رمزنگاری اطلاعات ارسال/دریافتی شما استفاده می‌کند. علاوه بر SSL، از امضاهای دیجیتالی نیز برای امنیت بیشتر استفاده می‌شود. SSH مخفف Secure Shell می‌باشد.
SSH شامل دو بخش سرویس‌دهنده و سرویس‌گیرنده است. سرویس‌دهنده و سرویس‌گیرنده SSH معمولا در تمامی توزیع‌های لینوکس هنگام نصب بصورت پیش‌گزیده نصب و تنظیم می‌شوند. سرویس sshd موجود بر روی سیستم‌عامل لینوکس بر گرفته از OpenBSD می‌باشد.

فایل‌های پیکربندی SSH در مسیر etc/ssh/ ذخیره می‌شوند. فایل پیکریندی سرویس‌دهنده SSH یا sshd به نام sshd_config می‌باشد. گزینه‌های امنیتی و سیستمی sshd را می‌توانید از طریق این فایل تنظیم نمایید. برخی از این گزینه‌ها عبارتند از:

- Port : شماره پورتی که سرویس‌دهنده sshd آنرا کنترل خواهد کرد. پورت شماره ۲۲ پیش‌گزیده است.

- Protocol : شماره نسخه پروتکل SSL مورد استفاده. شماره ۲ معمولا پیش‌گزیده است.

- PermitRootLogin : اجازه ورود به کاربر ریشه داده شود یا خیر. گزینه را باید با واژه‌های yes یا no تنظیم نمایید. پیش‌گزیده yes می‌باشد.

- PasswordAuthentication : فعال سازی احراز هویت با استفاده از کلمات عبور. پیش‌گزیده yes می‌باشد.

- PermitEmptyPasswords : آیا کاربران بدون کلمه عبور قادر به ورود باشند یا خیر؟ پیش‌گزیده no می‌باشد.

- AllowUsers : با استفاده از این گزینه می‌توانید کاربرانی را که قادر به ssh کردن به یک سیستم هستند را محدود نمایید. کاربران مجاز را با یک فاصله جلوی گزینه فوق بنویسید. این گزینه معمولا بصورت پیش‌گزیده وجود ندارد.

برای کسب اطلاعات دقیق‌تر در مورد تنظیمات فایل sshd_config به manual آن مراجعه نمایید. کافی است دستور man sshd_config را وارد نمایید.

جهت راه‌اندازی سرویس‌دهنده sshd بر روی یک سرویس کافی است دستور etc/init.d/ssh start/ را در حالتی که بصورت کاربر ریشه وارد سیستم شده‌اید وارد نمایید:

# /etc/init.d/ssh start
Starting OpenBSD Secure Shell server: sshd.

سرویس‌دهنده SSH شروع به کار کرده و شما اکنون قادر به کنترل از راه‌دور سیستم مورد نظر هستید. برای اتصال به سیستم مورد نظر باید از دستور ssh استفاده نمایید. پس از دستور ssh ، نام کاربر و نام ماشین مورد نظر را وارد نمایید:

# ssh root@memphis

نخستین باری که سعی در اتصال یه یک سیستم دارید، هشداری مبتنی بر ناشناس بودن سیستم مورد نظر برای شما نمایش داده شده و از شما برای ادامه سوال می‌شود. در صورتی که سوال مورد نظر را با yes پاسخ دهید، RSA key fingerprint سیستم فوق در فایل ssh/known_hosts./ ذخیره خواهد شد و در دفعات بعدی از شما سوال نخواهد شد. فقط در صورتی که RSA key fingerprint سیستم مورد نظر تغییر کند، یک هشدار امنیتی در مورد حمله نوع man in the middle برای شما نمایش داده خواهد شد:

The authenticity of host 'memphis (127.0.0.1)' can't be established.
RSA key fingerprint is a2:c6:70:3e:73:00:b3:ed:90:b1:9a:bc:e7:d5:32:ba.
Are you sure you want to continue connecting (yes/no)? Yes
Warning: Permanently added 'memphis' (RSA) to the list of known hosts.

با استفاده از دستور ssh-keygen قادر خواهید بود کلیدهای RSA جدیدی بر روی سیستم خود ایجاد نمایید که برای رمزنگاری کلمات عبور شما از آن استفاده خواهد شد:

# ssh-keygen -t rsa
Generating public/private rsa key pair.
Enter file in which to save the key (/root/.ssh/id_rsa):
Enter passphrase (empty for no passphrase):
Enter same passphrase again:
Your identification has been saved in /root/.ssh/id_rsa.
Your public key has been saved in /root/.ssh/id_rsa.pub.
The key fingerprint is:
9a:03:7d:69:fc:fb:81:1a:52:9d:2c:d1:05:2a:e4:b8 root@memphis

پس از آن ار شما کلمه عبور سیستم مورد نظر درخواست خواهد شد که شما باید کلمه عبور کاربر مورد نظری که با آن مایل به برقراری اتصال هستید را وارد نمایید:

root@memphis's password:

پس از آن کنسول سیستم مورد نظر برای شما نمایش داده خواهد شد و شما مانند اینکه پشت سیستم خودتان مشغول کار هستید می‌توانید آنرا کنترل و تنظیم نمایید:

Last login: Sat May 1 19:35:42 2004 on tty4
Linux memphis 2.6.5 #1 Mon Apr 5 23:23:54 IRST 2004 i686 unknown unknown GNU/Linux
Libranet GNU/Linux
Last login: Sat May 1 19:35:42 2004
root@memphis:~#

پس از اتمام عملیات بر روی سیستم راه‌دور، کافی است دستور logout را برای بستن اتصال وارد نمایید:

# logout
Connection to memphis closed.

به طور کلی، SSH یک راه سریع، امن و عالی جهت اداره سیستم‌های موجود بر روی شبکه محلی و سرویس‌دهنده‌های راه‌دور فراهم می‌نماید. مخصوصا اینکه بدلیل متنی بودن کامل اتصالات، آنرا جهت استفاده در اتصالات کندی مانند خطوط تلفن نیز مناسب می‌سازد.

Backup MYSQL

2009-09-23T15:48:00.007+03:30

امروزه با همه گیر شدن سایت‌های پویا، بسیاری از سرویس‌دهنده‌های وب که این نرم‌افزارهای کاربردی وب را اجرا می‌کنند، دارای تعداد زیادی بانک اطلاعاتی هستند که همانند فایل‌های دیگر نیاز است تا بصورت مرتب از آنها نسخه‌های پشتیبان تهیه شود. گاهی اهمیت نسخه‌های پشتیبان از بانک‌های اطلاعاتی از نسخه‌های پشتیبان فایل سیستم بیشتر است. دلیل آن هم روشن است، بسیاری از اطلاعات مهم در بانک‌های اطلاعاتی ذخیره می‌شوند نه در فایل سیستم!

در مقاله حاضر اسکریپتی را ایجاد خواهیم کرد که عمل پشتیبان گیری را بطور خودکار بر روی یک سرویس‌دهنده ثالث در ساعات خاصی از روز انجام دهد. اتصال به سرویس‌دهنده ثالث می‌تواند بصورت اشتراک‌های nfs و یا از طریق ssh صورت پذیرد.

در قدم نخست باید موارد ابتدایی و لازم برای انجام پشتیبان گیری را فراهم کرد. نخست باید بر روی سرویس‌دهنده بانک اطلاعاتی MySQL کاربری را ایجاد کرد که دارای حداقل دسترسی برای خواندن و ذخیره اطلاعات باشد. برای این منظور دستورات زیر را وارد می‌کنیم:

mainserver# mysql -u root -p

mysql> grant select,lock tables on *.* to bkuser@localhost identified by 'bkpass';

بجای bkuser و bkpass می‌توانید نام کاربر و کلمه عبور مورد نظر خودتان را استفاده نمایید.

در صورتی که بخواهید تا فایل‌های نسخه‌های پشتیبان از طریق ssh در سرویس‌دهنده مقصد کپی شوند، باید چند کار اضافه‌تر نیز انجام دهید. بدلیل اینکه ارتباط باید بصورت خودکار و بدون دخالت کاربر صورت گیرد، باید عملیاتی را انجام داد تا باعث شود تا سرویس‌دهنده اصلی بتواند بدون نیاز به کلمه عبور به سرویس‌دهنده مقصد متصل گردد. برای این کار از روش ارسال کلید عمومی ssh سرویس‌دهنده مقصد بر روی سرویس‌دهنده اصلی استفاده می‌شود. برای ایجاد کلیک عمومی ssh بر روی سرویس‌دهنده مقصد، دستور زیر را وارد نمایید:

backupserver$ ssh-keygen -t dsa -f $HOME/.ssh/id_dsa -P ''

backupserver$ chmod -R 700 .ssh/

سپس فایل id_dsa.pub موجود در شاخه ssh. را در شاخه root/.ssh/ سرویس‌دهنده اصلی با نام authorized_keys2 کپی نمایید:

backupserver$ scp .ssh/id_dsa.pub root@mainserver:/root/.ssh/authorized_keys2

بسته به شماره نسخه سرویس‌دهنده ssh ای که بر روی سرویس‌دهنده اصلی در حال اجراست، ممکن است نیاز داشته باشید تا نام فایل authorized_keys2 به authorized_keys تغییر داده شود. برای این منظور می‌توانید یک لینک از آن به فایل authorized_keys ایجاد کنید:

mainserver# ln -s /root/.ssh/authorized_keys2 /root/.ssh/authorized_keys

نکته مهمی که باید رعایت کنید این است که کلید عمومی یک کاربر غیر از کاربر ریشه را بر روی سرویس اصلی قرار دهید تا در صورتی که احتمالا سرویس‌دهنده اصلی شکسته شود، امکان دسترسی کامل نفوذگر بر روی سرویس‌دهنده پشتیبان فراهم نگردد. برای مثال می‌توانید یک کاربر با نام backup بر روی سرویس دهنده مقصد ایجاد کنید. پس از کپی کلید بر روی سرویس‌دهنده اصلی، مجوز آنرا برای امنیت بیشتر بر روی 600 تنظیم کنید:

mainserver# chmod 600 /root/.ssh/authorized_keys*

در مرحله بعدی شاخه‌ای را که فایل‌های پشتیبان در آن ذخیره خواهد شد را بر روی سرویس‌دهنده مقصد ایجاد می‌کنیم:

backupserver$ mkdir /home/backup/bkstore/

اکنون تمامی مقدمات برای بکارگیری اسکریپت پشتیبان گیری از بانک اطلاعاتی انجام شده است. اسکریپت مورد استفاده ما دارای ساختاری به شکل زیر است:

#!/bin/sh

DATESTAMP="`date +%Y-%m-%d`"

echo -n "Processing Auto DB Backup..."

echo

cd /var/lib/mysql/

for x in *

if [ $x = "my.cnf" ]; then

echo $x

echo "invalid DB..."

else

echo $x

echo "valid DB..."

mysqldump -u bkuser -pbkpass $x > /root/dbs/tmp/$x.$DATESTAMP.sql

done

cd /root/dbs/

rm `find tmp/ -size 0`

echo "Compressing DB Backups..."

tar -czf dbs.$DATESTAMP.tar.gz tmp/*

rm tmp/*.sql

echo "Copying DBs..."

scp dbs.$DATESTAMP.tar.gz backup@backupserver:/home/backup/bkstore/

همانطور که مشاهده می‌کنید، نحوه عمل این اسکریپت بسیار ساده است. اسکریپت وارد شاخه var/lib/myslq/ که در آنجا بانک‌های اطلاعاتی ذخیره می‌شود شده و با استفاده از یک حلقه ساده for و دستور mysqldump شروع به پشتیبان گیری از بانک‌های اطلاعاتی می‌کند. در نهایت نیز تمامی فایل‌ها را بصورت فشرده در آورده و با استفاده از دستور scp بر روی سرویس‌دهنده مقصد کپی می‌کند. در صورتی که سرویس‌دهنده مقصد با استفاده از اشتراک nfs به سرویس‌دهنده اصلی متصل بود، تنها به یک دستور cp اکتفا می‌کردیم و نیازی به بکارگیری کلیدهای عمومی ssh وجود نداشت ولی امنیت در هنگام انتقال اطلاعات در حالت دوم یعنی بکارگیری ssh بیشتر است.

اسکریپت بالا را با نامی مانند mysqlbk در مسیر root/ ذخیره کرده و مجوز اجرا به آن می‌دهیم:

mainserver# chmod +x mysqlbk

برای اینکه عملیات پشتیبان گیری بصورت خودکار و در ساعت خاصی از روز انجام گیرد، می‌توانیم از cron استفاده کنیم. دستور زیرا را تایپ کرده:

mainserver# crontab -e

سپس خط زیر را وارد می‌کنیم:

0 3 * * * /root/mysqlbk

از این پس هر روز در ساعت ۳ صبح عملیات پشتیبان گیری و کپی بر روی سرویس‌دهنده مقصد بصورت خودکار انجام خواهد شد.

برای افزایش ضریب اطمینان می‌توان اسکریپت خودکاری را بر روی سرویس‌دهنده مقصد تعبیه کرد که فایل‌های پشتیبان را به محل امن دیگری انتقال دهد.

با ایجاد تغییرات کوچکی در اسکریپت فوق می‌توان از آن برای پشتیبان گیری دایرکتوری‌های خانگی کاربران نیز استفاده کرد.